Σαν τίτλο γι' αυτήν την ανάρτηση χρησιμοποίησα την λέξη "ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ", γιατί με την λέξη αυτή οι περισσότεροι από μας καταλαβαίνουμε ότι έχουμε ξαναζήσει όχι μια, αλλά πολλές φορές.
Όμως για να περιγράψουμε το γεγονός των πολλών ζωών, και για να μην μπερδευόμαστε χρησιμοποιούμε τρεις διαφορετικές λέξεις ή όρους.
Ο όρος ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ αναφέρετε μόνο για τους Δασκάλους που έχουν διαλύσει τα εγώ - ελαττώματα, και έχουν πετύχει την απελευθέρωση, την Ανάσταση, και που συνειδητά ενσαρκώνονται στην Γη για να εκτελέσουν μια αποστολή προς όφελος της ανθρωπότητας.
Η ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΣΗ είναι όταν η ουσία ή ψυχή αλλάζει σώματα, και κινείται ανάμεσα στα βασίλεια π.χ. από το φυτικό στο ζωικό κλπ.
Όταν ο άνθρωπος έρχεται ξανά και ξανά σε ένα ανθρώπινο σώμα, αυτό ονομάζεται ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ, την οποία κατευθύνουν Δάσκαλοι από το δικαστήριο της παγκόσμιας, Θεϊκής, και αντικειμενικής Δικαιοσύνης.
Πραγματικά δεν ξέρω πώς να αρχίσω με ένα τέτοιο θέμα, όταν οι περισσότεροι από μας έχουμε εκπαιδευτεί από τα σχολεία και την θρησκεία, πως ζούμε μόνο μια ζωή και τέλος· παράδεισος ή κόλαση.
Υπάρχει πολύς κόσμος με τις οικογένειές τους που περνούν δύσκολα και ταλαιπωρούνται από μακροχρόνιες αρρώστιες, από εκ γενετής προβλήματα, και σε σχέση με τους υγιείς και αρτιμελείς ανθρώπους αισθάνονται αδικημένοι από τον Δημιουργό.
Πολύ πόνο, πολλές πίκρες και στενοχώριες θα είχαμε αποφύγει αν είχαμε λίγη καλή θέληση, να ερευνήσουμε και να γνωρίσουμε με πρακτικό τρόπο την Αλήθεια, σε σχέση με το αν ζούμε μία ή πολλές ζωές.
Μέσα στα ευαγγέλια διαβάζουμε να γίνεται αναφορά από τον Ιησού και τους αποστόλους στο συγκεκριμένο θέμα, τουλάχιστον σε επτά σημεία, που αναφέρονται σε τέσσερις διαφορετικές περιπτώσεις, όπου με καθαρό τρόπο φαίνεται πως δεν ζούμε μια φορά αλλά πολλές.
Στους παρακάτω στίχους έχω τονίσει με κεφαλαία γράμματα τα σημεία που γράφει για την ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ και την ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ σε ένα νέο σώμα.
Για να δούμε. Διαβάζουμε στο κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, κεφάλαιο 11, στίχοι 13-14-15, όπου ο Ιησούς μιλάει για τον Ιωάννη τον Βαπτιστή: "Γιατί όλοι οι προφήτες και ο νόμος προφήτευσαν μέχρι τον Ιωάννη. Και αν θέλετε να το παραδεχτείτε, ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΗΛΙΑΣ ΠΟΥ ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ ΝΑ 'ΡΘΕΙ. Όποιος έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούει."
Ο όρος ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ αναφέρετε μόνο για τους Δασκάλους που έχουν διαλύσει τα εγώ - ελαττώματα, και έχουν πετύχει την απελευθέρωση, την Ανάσταση, και που συνειδητά ενσαρκώνονται στην Γη για να εκτελέσουν μια αποστολή προς όφελος της ανθρωπότητας.
Η ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΣΗ είναι όταν η ουσία ή ψυχή αλλάζει σώματα, και κινείται ανάμεσα στα βασίλεια π.χ. από το φυτικό στο ζωικό κλπ.
Όταν ο άνθρωπος έρχεται ξανά και ξανά σε ένα ανθρώπινο σώμα, αυτό ονομάζεται ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ, την οποία κατευθύνουν Δάσκαλοι από το δικαστήριο της παγκόσμιας, Θεϊκής, και αντικειμενικής Δικαιοσύνης.
Πραγματικά δεν ξέρω πώς να αρχίσω με ένα τέτοιο θέμα, όταν οι περισσότεροι από μας έχουμε εκπαιδευτεί από τα σχολεία και την θρησκεία, πως ζούμε μόνο μια ζωή και τέλος· παράδεισος ή κόλαση.
Υπάρχει πολύς κόσμος με τις οικογένειές τους που περνούν δύσκολα και ταλαιπωρούνται από μακροχρόνιες αρρώστιες, από εκ γενετής προβλήματα, και σε σχέση με τους υγιείς και αρτιμελείς ανθρώπους αισθάνονται αδικημένοι από τον Δημιουργό.
Πολύ πόνο, πολλές πίκρες και στενοχώριες θα είχαμε αποφύγει αν είχαμε λίγη καλή θέληση, να ερευνήσουμε και να γνωρίσουμε με πρακτικό τρόπο την Αλήθεια, σε σχέση με το αν ζούμε μία ή πολλές ζωές.
Μέσα στα ευαγγέλια διαβάζουμε να γίνεται αναφορά από τον Ιησού και τους αποστόλους στο συγκεκριμένο θέμα, τουλάχιστον σε επτά σημεία, που αναφέρονται σε τέσσερις διαφορετικές περιπτώσεις, όπου με καθαρό τρόπο φαίνεται πως δεν ζούμε μια φορά αλλά πολλές.
Στους παρακάτω στίχους έχω τονίσει με κεφαλαία γράμματα τα σημεία που γράφει για την ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ και την ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ σε ένα νέο σώμα.
Για να δούμε. Διαβάζουμε στο κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, κεφάλαιο 11, στίχοι 13-14-15, όπου ο Ιησούς μιλάει για τον Ιωάννη τον Βαπτιστή: "Γιατί όλοι οι προφήτες και ο νόμος προφήτευσαν μέχρι τον Ιωάννη. Και αν θέλετε να το παραδεχτείτε, ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΗΛΙΑΣ ΠΟΥ ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ ΝΑ 'ΡΘΕΙ. Όποιος έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούει."
Οι μαθητές τον ρώτησαν: "ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑΡΘΗ Ο ΗΛΙΑΣ;"
Αυτός απάντησε: "Πρώτα θα έρθει ο Ηλίας και θα τα αποκαταστήσει όλα. ΣΑΣ ΒΕΒΑΙΩΝΩ ΟΜΩΣ ΟΤΙ Ο ΗΛΙΑΣ ΗΡΘΕ ΚΙΟΛΑΣ, μα δεν τον γνώρισαν, και του έκαναν ό,τι ήθελαν. Έτσι και ο Υιός του ανθρώπου μέλλει να πάθει απ' αυτούς."
ΤΟΤΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΠΩΣ ΤΟΥΣ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΝ ΒΑΠΤΙΣΤΗ.
Όταν ήρθε ο Ιησούς στα μέρη της Καισαρείας του Φιλίππου, ρώτησε τους μαθητές του: "ΠΟΙΟΣ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ;
Αυτοί απάντησαν: "ΑΛΛΟΙ ΛΕΝΕ πως είναι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ΑΛΛΟΙ ο Ηλίας, ΑΛΛΟΙ ο Ιερεμίας, Η ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΕΣ."
Επίσης στο κατά Ιωάννη ευαγγέλιο, κεφάλαιο 9, στίχοι 1-2-3:
Καθώς πήγαινε στο δρόμο του ο Ιησούς, είδε έναν άνθρωπο που γεννήθηκε τυφλός.
Τον ρώτησαν, λοιπόν, οι μαθητές του: "Διδάσκαλε, ποιος αμάρτησε και ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΑΥΤΟΣ ΤΥΦΛΟΣ, Ο ΙΔΙΟΣ ή οι γονείς του;"
Ο Ιησούς απάντησε: "Ούτε αυτός αμάρτησε ούτε οι γονείς του, αλλά γεννήθηκε τυφλός για να φανερωθεί η δύναμη των έργων του Θεού πάνω σ' αυτόν".
Προσέξτε πως οι μαθητές γνώριζαν ότι γεννήθηκε τυφλός, και παρόλα αυτά ρωτάνε τον Ιησού αν το έπαθε από δικές του αμαρτίες. Τα συμπεράσματα δικά σας.
Αυτοί που πεισματικά αρνούνται την επιστροφή του ανθρώπου σε ένα νέο σώμα, αμφισβητούν τα παραπάνω κείμενα, και υποχρεωτικά πέφτουν στην παγίδα της ερμηνείας.
Όπου βιώνεται με πρακτικό τρόπο η Αλήθεια, η ερμηνεία του νου είναι περιττή.
Συνεχίζοντας να πω πως σ' όλο τον κόσμο, υπάρχουν αρκετές μαρτυρίες, όπου παιδιά έως και οκτώ χρονών αφηγούνται σε γονείς και επιστήμονες με ακρίβεια την χώρα, τον τόπο, το περιβάλλον, τα ονόματα, και την γλώσσα που μιλούσαν όταν είχαν ξαναζήσει, προκαλώντας τους μεγάλη έκπληξη.
Σήμερα, σε ολόκληρο τον κόσμο βλέπουμε πως υπάρχουν εκατομμύρια εκ γενετής τυφλοί, κουφοί, μουγκοί, ανάπηροι, με σωματικά και νοητικά προβλήματα κλπ κλπ κλπ, κάνοντάς μας να αναρωτιόμαστε για το τι πραγματικά συμβαίνει, πώς είναι δυνατόν άλλοι να γεννιούνται και να πεθαίνουν υγιείς, και άλλοι να γεννιούνται και να πεθαίνουν άρρωστοι, ή με κάποια αναπηρία.
Βλέπουμε παιδιά των πέντε, εφτά, δέκα χρόνων ή και μεγαλύτερα, να έχουν διάφορες σοβαρές χρόνιες ή και ανίατες αρρώστιες, και στο τέλος πολλά από αυτά να καταλήγουν στο θάνατο, κάνοντάς μας να αναρωτιόμαστε πότε πρόλαβαν να κάνουν λάθη, εγκλήματα, ή αμαρτίες, για να πληρώνουν τόσο πόνο ή και θάνατο.
Άνθρωποι που ενώ στην ζωή τους δεν έχουν πειράξει ούτε κουνούπι, και είναι υπόδειγμα πολιτών, τίμιοι, ειλικρινείς, εγκρατείς, πιστοί, που κάνουν του κόσμου τις αγαθοεργίες, που βοηθάνε αφιλοκερδώς αρρώστους κλπ κλπ κλπ, εντούτοις αρρωσταίνουν βαριά, μακροχρόνια, ή ακόμα και πεθαίνουν.
Και υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν του κόσμου τα εγκλήματα, και παρόλα αυτά πεθαίνουν σε βαθιά γεράματα και εντελώς υγιείς.
Άνθρωποι που προσέχουν την διατροφή τους, που γυμνάζουν το σώμα τους, που δεν πίνουν, δεν καπνίζουν, δεν κάνουν καταχρήσεις, και όμως αρρωσταίνουν ή και πεθαίνουν σε σχετικά μικρή ηλικία.
Και υπάρχουν αυτοί που κάνουν εντελώς τα αντίθετα και χειρότερα μάλιστα, και σπάνια αρρωσταίνουν, ή πεθαίνουν από φυσικά γεράματα.
Επίσης υπάρχουν παιδιά που γεννιούνται και μεγαλώνουν σε πλούσιες οικογένειες έχοντας τα πάντα, και παιδιά που γεννιούνται και μεγαλώνουν σε φτωχές οικογένειες, με πάρα πολλές στερήσεις.
Όλα αυτά τα παραδείγματα που έρχονται σε αντίφαση, κάνουν τους ανθρώπους αυτούς αλλά και πολλούς από εμάς να αισθανόμαστε αδικημένοι, και να αμφιβάλουμε για την Σοφία και την Δικαιοσύνη του Δημιουργού.
Αν το κοιτάξουμε όμως από την θέση ότι ο άνθρωπος δεν ζει μια ζωή αλλά πολλές, και ότι αυτή η ζωή που διανύει τώρα (καλή ή κακή) είναι το αποτέλεσμα των προηγούμενων, τότε θα δούμε το κουβάρι να αρχίζει να ξετυλίγεται.
Ας δούμε τρία - τέσσερα παραδείγματα από τα εκατοντάδες που υπάρχουν μέσα στην ζωή.
Τι θα λέγαμε αν μαθαίναμε πως το μικρό παιδί που σήμερα τυραννιέται από τον σκληρό καρκίνο, σε προηγούμενη ζωή του (σαν μεγάλος), ήταν ο τύπος που συμπεριφερόταν με ακραία σκληρότητα στους ανθρώπους;
Ή για το σκελετωμένο παιδί της Αφρικής που νηστικό πεθαίνει από την πείνα, αν μαθαίναμε πως σε προηγούμενες ζωές του σαν μεγάλος στέρησε το φαΐ από άλλα παιδιά οδηγώντας τα στην λιμοκτονία και τον θάνατο;
Τι θα λέγαμε γι' αυτόν που γεννιέται και μεγαλώνει άρρωστος, αν μαθαίναμε ότι στην προηγούμενη ζωή του ήταν εκμεταλλευτής των φτωχών και άρρωστων ανθρώπων;
Ή για τον άνθρωπο που δολοφονείται άδικα, αν μαθαίναμε ότι σε προηγούμενη ζωή του ήταν ο ίδιος δολοφόνος;
Πια θα ήταν η γνώμη μας, για την σωματικά αδύναμη γυναίκα που έπεσε θύμα βιασμού ή ξυλοδαρμού, αν μαθαίναμε ότι σε προηγούμενη ζωή της ήταν ένας δυνατός άντρας που βίαζε ή έδερνε τις γυναίκες;
Ή για τον άστεγο που κοιμάται εγκαταλειμμένος, άθλιος και νηστικός στο κρύο παγκάκι, αν μαθαίναμε ότι στην προηγούμενη ζωή του εγκατέλειψε την οικογένειά του στους δρόμους χωρίς φαγητό, στέγη, και προστασία; Κλπ κλπ.
Βλέπουμε τώρα πως ξετυλίγεται το κουβάρι, και όλα αρχίζουν να δένουν μεταξύ τους; Πως ο Δημιουργός είναι γεμάτος από Σοφία και Δικαιοσύνη, και πως οι περισσότερες αρρώστιες δυστυχίες και πόνοι, έρχονται από δικές μας καταχρήσεις και λάθη από προηγούμενες ζωές;
Πολλοί θα αναρωτηθούν. Αν είναι έτσι, γιατί δεν θυμόμαστε τις προηγούμενες ζωές μας;
Είναι απλό. Θυμόμαστε με λεπτομέρειες τι κάναμε πριν δύο μέρες;
Ας μην κουράζουμε το μυαλό μας προσπαθώντας να θυμηθούμε.
Αν στην διάρκεια της ημέρας δεν έχουμε το ενδιαφέρον μας στον εαυτό μας, αν ποτέ δεν θυμόμαστε τον εαυτό μας, αν συνεχώς ονειροπολούμε, τότε πώς θα θυμόμαστε τις προηγούμενες ζωές μας;
Όμως παρόλα αυτά, σε όλους μας υπάρχουν ακόμα κάποια απομεινάρια μνήμης.
Σίγουρα θα σας έχει τύχει, ενώ βρισκόσαστε σε μια συζήτηση, σε ένα γεγονός, σε ένα τόπο, ξαφνικά να αναφωνήσετε.
Αυτό μου είναι γνωστό!! Το έχω ξαναζήσει!!
Είναι κάποιες αναμνήσεις από προηγούμενες ζωές.
Μέσα στη ζωή, υπάρχει αυτό που ονομάζουμε εθνικισμός, ρατσισμός, φανατισμός της θρησκείας, της φυλής, κλπ κλπ.
Αλήθεια, τι μπορεί να κάνει κάποιος για όλα αυτά που υπερασπίζετε με φανατισμό, όταν βιώσει με πρακτικό τρόπο πως είχε ξαναζήσει σε άλλη χώρα, σε άλλη φυλή, με άλλη θρησκεία, κλπ;
Τίποτα!! Τίποτα δεν μπορεί να κάνει Φίλε και Φίλη. Μένει με τα χέρια ψηλά. Άοπλος μέσα και έξω.
Τότε είναι που βλέπει τον πύργο με τα τραπουλόχαρτα να γκρεμίζεται.
Το σπίτι που έχτισε πάνω στην άμμο να καταρρέει, και να ελευθερώνεται σε μεγάλο βαθμό από αυτό που ονομάζεται εθνικισμός, ρατσισμός, και γενικότερα από κάθε είδους φανατισμό, όπως ο θρησκευτικός, ο πολιτικός, ο φυλετικός, του ανδρικού ή γυναικείου φύλου, κλπ κλπ.
Αυτό σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει πως θα γίνει κάποιος σκληρός, άκαρδος, λιποτάκτης, ή απαθής σαν φυτό με την πατρίδα του, ή με αυτούς που πονάνε από λάθη σημερινά, ή της περασμένης τους ζωής.
Ίσα - ίσα θα γίνει δραστήρια ευαίσθητος, με κατανόηση, και το σημαντικότερο, θα πετάξει από την ψυχή του το βαρύ φορτίο από πόνους που κουβαλούσε.
Ο καθένας μας έχει τους δικούς του πόνους. Άλλος έχει πόνο για την Αγιά Σοφιά, άλλος για τον Πόντο, άλλος για την Μακεδονία, άλλος για την κατάντια της Ελλάδας, άλλος όταν μιλούν απαξιωτικά για την Ελλάδα· πόνοι που προέρχονται από φίλους, γονείς, συζύγους, παιδιά, από την παιδική ηλικία, κλπ κλπ.
Οι εσωτερικοί πόνοι όχι μόνο είναι μια ανοιχτή πληγή στην ψυχή μας, μα ενεργοποιούν τους φόβους, τους θυμούς, τα μίση αναμεταξύ μας, και όλα τα ελαττώματα, τρέφοντάς τα υπερβολικά, και δεν μας αφήνουν ποτέ να σπάσουμε τα σίδερα της φυλακής μας και να ελευθερωθούμε.
Φίλε και Φίλη στοχάσου βαθιά.
Μην δώσεις μια εύκολη και γρήγορη απάντηση με το μυαλό σου, από κάτι που το έχεις διαβάσει ή σου το έχουν πει.
Ούτε να πιστέψεις τυφλά εμένα, ούτε και κανέναν.
Ερεύνησε. Αγωνίσου για την Αλήθεια.
Υπάρχει ο τρόπος.
Όταν διαλύεται το ελάττωμα που πιστεύει ότι είναι δύσκολο να βρει την Αλήθεια, τότε σιγά - σιγά η πόρτα που οδηγεί σ' αυτήν, ανοίγει.
Σαν αρχή λίγη υπομονή, επιμονή και καλή θέληση, είναι αρκετά για να αρχίσουμε να δουλεύουμε με τον ψυχολογικό θάνατο και τον αστρικό διαχωρισμό, ώστε να ερευνάμε αυτά που μας ενδιαφέρουν.
Συνεχίζοντας να πω πως σ' όλο τον κόσμο, υπάρχουν αρκετές μαρτυρίες, όπου παιδιά έως και οκτώ χρονών αφηγούνται σε γονείς και επιστήμονες με ακρίβεια την χώρα, τον τόπο, το περιβάλλον, τα ονόματα, και την γλώσσα που μιλούσαν όταν είχαν ξαναζήσει, προκαλώντας τους μεγάλη έκπληξη.
Σήμερα, σε ολόκληρο τον κόσμο βλέπουμε πως υπάρχουν εκατομμύρια εκ γενετής τυφλοί, κουφοί, μουγκοί, ανάπηροι, με σωματικά και νοητικά προβλήματα κλπ κλπ κλπ, κάνοντάς μας να αναρωτιόμαστε για το τι πραγματικά συμβαίνει, πώς είναι δυνατόν άλλοι να γεννιούνται και να πεθαίνουν υγιείς, και άλλοι να γεννιούνται και να πεθαίνουν άρρωστοι, ή με κάποια αναπηρία.
Βλέπουμε παιδιά των πέντε, εφτά, δέκα χρόνων ή και μεγαλύτερα, να έχουν διάφορες σοβαρές χρόνιες ή και ανίατες αρρώστιες, και στο τέλος πολλά από αυτά να καταλήγουν στο θάνατο, κάνοντάς μας να αναρωτιόμαστε πότε πρόλαβαν να κάνουν λάθη, εγκλήματα, ή αμαρτίες, για να πληρώνουν τόσο πόνο ή και θάνατο.
Άνθρωποι που ενώ στην ζωή τους δεν έχουν πειράξει ούτε κουνούπι, και είναι υπόδειγμα πολιτών, τίμιοι, ειλικρινείς, εγκρατείς, πιστοί, που κάνουν του κόσμου τις αγαθοεργίες, που βοηθάνε αφιλοκερδώς αρρώστους κλπ κλπ κλπ, εντούτοις αρρωσταίνουν βαριά, μακροχρόνια, ή ακόμα και πεθαίνουν.
Και υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν του κόσμου τα εγκλήματα, και παρόλα αυτά πεθαίνουν σε βαθιά γεράματα και εντελώς υγιείς.
Άνθρωποι που προσέχουν την διατροφή τους, που γυμνάζουν το σώμα τους, που δεν πίνουν, δεν καπνίζουν, δεν κάνουν καταχρήσεις, και όμως αρρωσταίνουν ή και πεθαίνουν σε σχετικά μικρή ηλικία.
Και υπάρχουν αυτοί που κάνουν εντελώς τα αντίθετα και χειρότερα μάλιστα, και σπάνια αρρωσταίνουν, ή πεθαίνουν από φυσικά γεράματα.
Επίσης υπάρχουν παιδιά που γεννιούνται και μεγαλώνουν σε πλούσιες οικογένειες έχοντας τα πάντα, και παιδιά που γεννιούνται και μεγαλώνουν σε φτωχές οικογένειες, με πάρα πολλές στερήσεις.
Όλα αυτά τα παραδείγματα που έρχονται σε αντίφαση, κάνουν τους ανθρώπους αυτούς αλλά και πολλούς από εμάς να αισθανόμαστε αδικημένοι, και να αμφιβάλουμε για την Σοφία και την Δικαιοσύνη του Δημιουργού.
Αν το κοιτάξουμε όμως από την θέση ότι ο άνθρωπος δεν ζει μια ζωή αλλά πολλές, και ότι αυτή η ζωή που διανύει τώρα (καλή ή κακή) είναι το αποτέλεσμα των προηγούμενων, τότε θα δούμε το κουβάρι να αρχίζει να ξετυλίγεται.
Ας δούμε τρία - τέσσερα παραδείγματα από τα εκατοντάδες που υπάρχουν μέσα στην ζωή.
Τι θα λέγαμε αν μαθαίναμε πως το μικρό παιδί που σήμερα τυραννιέται από τον σκληρό καρκίνο, σε προηγούμενη ζωή του (σαν μεγάλος), ήταν ο τύπος που συμπεριφερόταν με ακραία σκληρότητα στους ανθρώπους;
Ή για το σκελετωμένο παιδί της Αφρικής που νηστικό πεθαίνει από την πείνα, αν μαθαίναμε πως σε προηγούμενες ζωές του σαν μεγάλος στέρησε το φαΐ από άλλα παιδιά οδηγώντας τα στην λιμοκτονία και τον θάνατο;
Τι θα λέγαμε γι' αυτόν που γεννιέται και μεγαλώνει άρρωστος, αν μαθαίναμε ότι στην προηγούμενη ζωή του ήταν εκμεταλλευτής των φτωχών και άρρωστων ανθρώπων;
Ή για τον άνθρωπο που δολοφονείται άδικα, αν μαθαίναμε ότι σε προηγούμενη ζωή του ήταν ο ίδιος δολοφόνος;
Πια θα ήταν η γνώμη μας, για την σωματικά αδύναμη γυναίκα που έπεσε θύμα βιασμού ή ξυλοδαρμού, αν μαθαίναμε ότι σε προηγούμενη ζωή της ήταν ένας δυνατός άντρας που βίαζε ή έδερνε τις γυναίκες;
Ή για τον άστεγο που κοιμάται εγκαταλειμμένος, άθλιος και νηστικός στο κρύο παγκάκι, αν μαθαίναμε ότι στην προηγούμενη ζωή του εγκατέλειψε την οικογένειά του στους δρόμους χωρίς φαγητό, στέγη, και προστασία; Κλπ κλπ.
Βλέπουμε τώρα πως ξετυλίγεται το κουβάρι, και όλα αρχίζουν να δένουν μεταξύ τους; Πως ο Δημιουργός είναι γεμάτος από Σοφία και Δικαιοσύνη, και πως οι περισσότερες αρρώστιες δυστυχίες και πόνοι, έρχονται από δικές μας καταχρήσεις και λάθη από προηγούμενες ζωές;
Πολλοί θα αναρωτηθούν. Αν είναι έτσι, γιατί δεν θυμόμαστε τις προηγούμενες ζωές μας;
Είναι απλό. Θυμόμαστε με λεπτομέρειες τι κάναμε πριν δύο μέρες;
Ας μην κουράζουμε το μυαλό μας προσπαθώντας να θυμηθούμε.
Αν στην διάρκεια της ημέρας δεν έχουμε το ενδιαφέρον μας στον εαυτό μας, αν ποτέ δεν θυμόμαστε τον εαυτό μας, αν συνεχώς ονειροπολούμε, τότε πώς θα θυμόμαστε τις προηγούμενες ζωές μας;
Όμως παρόλα αυτά, σε όλους μας υπάρχουν ακόμα κάποια απομεινάρια μνήμης.
Σίγουρα θα σας έχει τύχει, ενώ βρισκόσαστε σε μια συζήτηση, σε ένα γεγονός, σε ένα τόπο, ξαφνικά να αναφωνήσετε.
Αυτό μου είναι γνωστό!! Το έχω ξαναζήσει!!
Είναι κάποιες αναμνήσεις από προηγούμενες ζωές.
Αλήθεια, τι μπορεί να κάνει κάποιος για όλα αυτά που υπερασπίζετε με φανατισμό, όταν βιώσει με πρακτικό τρόπο πως είχε ξαναζήσει σε άλλη χώρα, σε άλλη φυλή, με άλλη θρησκεία, κλπ;
Τίποτα!! Τίποτα δεν μπορεί να κάνει Φίλε και Φίλη. Μένει με τα χέρια ψηλά. Άοπλος μέσα και έξω.
Τότε είναι που βλέπει τον πύργο με τα τραπουλόχαρτα να γκρεμίζεται.
Το σπίτι που έχτισε πάνω στην άμμο να καταρρέει, και να ελευθερώνεται σε μεγάλο βαθμό από αυτό που ονομάζεται εθνικισμός, ρατσισμός, και γενικότερα από κάθε είδους φανατισμό, όπως ο θρησκευτικός, ο πολιτικός, ο φυλετικός, του ανδρικού ή γυναικείου φύλου, κλπ κλπ.
Αυτό σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει πως θα γίνει κάποιος σκληρός, άκαρδος, λιποτάκτης, ή απαθής σαν φυτό με την πατρίδα του, ή με αυτούς που πονάνε από λάθη σημερινά, ή της περασμένης τους ζωής.
Ίσα - ίσα θα γίνει δραστήρια ευαίσθητος, με κατανόηση, και το σημαντικότερο, θα πετάξει από την ψυχή του το βαρύ φορτίο από πόνους που κουβαλούσε.
Ο καθένας μας έχει τους δικούς του πόνους. Άλλος έχει πόνο για την Αγιά Σοφιά, άλλος για τον Πόντο, άλλος για την Μακεδονία, άλλος για την κατάντια της Ελλάδας, άλλος όταν μιλούν απαξιωτικά για την Ελλάδα· πόνοι που προέρχονται από φίλους, γονείς, συζύγους, παιδιά, από την παιδική ηλικία, κλπ κλπ.
Οι εσωτερικοί πόνοι όχι μόνο είναι μια ανοιχτή πληγή στην ψυχή μας, μα ενεργοποιούν τους φόβους, τους θυμούς, τα μίση αναμεταξύ μας, και όλα τα ελαττώματα, τρέφοντάς τα υπερβολικά, και δεν μας αφήνουν ποτέ να σπάσουμε τα σίδερα της φυλακής μας και να ελευθερωθούμε.
Φίλε και Φίλη στοχάσου βαθιά.
Μην δώσεις μια εύκολη και γρήγορη απάντηση με το μυαλό σου, από κάτι που το έχεις διαβάσει ή σου το έχουν πει.
Ούτε να πιστέψεις τυφλά εμένα, ούτε και κανέναν.
Ερεύνησε. Αγωνίσου για την Αλήθεια.
Υπάρχει ο τρόπος.
Όταν διαλύεται το ελάττωμα που πιστεύει ότι είναι δύσκολο να βρει την Αλήθεια, τότε σιγά - σιγά η πόρτα που οδηγεί σ' αυτήν, ανοίγει.
Σαν αρχή λίγη υπομονή, επιμονή και καλή θέληση, είναι αρκετά για να αρχίσουμε να δουλεύουμε με τον ψυχολογικό θάνατο και τον αστρικό διαχωρισμό, ώστε να ερευνάμε αυτά που μας ενδιαφέρουν.
Δουλεύοντας με αυτόν τον τρόπο, θυσιάζοντας τον εαυτό μας με αυτόν τον τρόπο, αποκτούμε εξουσία για να ζητάμε από την Θεϊκή μας Μητέρα πολλά πράγματα, όπως το να μας δείξει την ΑΛΗΘΕΙΑ για μια προηγούμενη ζωή μας.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν πήγα κοντά της στο αστρικό, στην διάσταση των ονείρων και της ζήτησα να μου πει, να μου δείξει αν πράγματι έχω ξαναζήσει· τότε αυτή άρχισε να μου μιλάει γι' αυτό, και εμφάνισε σε ένα ζωντανό πίνακα αυτό που υπήρξα σε μια άλλη ζωή.
Το πρόσωπο που μου έδειξε δεν είχε καμία ομοιότητα με το δικό μου, ούτε και το ντύσιμό του μιας και προερχόταν από άλλη εποχή· όμως επειδή ήμουν συνειδητός, γνώρισα αμέσως πως το πρόσωπο αυτό ήμουν εγώ.
Έτσι με αυτόν τον τρόπο ο καθένας μπορεί να δει την αλήθεια. Όχι από αυτό που διάβασε, ή από αυτό που του είπαν τα μέντιουμ, οι υπνωτιστές, οι επιστήμονες, οι ιερείς, οι δάσκαλοι, οι εκπαιδευτές, ή ο κάθε ένας, αλλά από προσωπική, άμεση εμπειρία.
Για την καλύτερη κατανόηση, αυτό το κείμενο συνδυάζετε με το επόμενο που είναι ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΙΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ, ή αλλιώς ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΤΑΡΜΑ.
