Η ΑΥΤΟΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΚΑΙ ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ.

                               "ΓΝΩΘΙ Σ’ ΑΥΤΟΝ"  
Άνθρωπε γνώρισε τον εαυτό σου και θα γνωρίσεις το σύμπαν και τους Θεούς. 

Αν βαθιά και ειλικρινά μέσα μας αναρωτηθούμε για το ποιοι είμαστε, θα δούμε ότι πέρα από το εξωτερικό όνομα που είναι μια λέξη και φωτογραφίζει την μορφή της προσωπικότητάς μας, δεν γνωρίζουμε και πολλά για τον εαυτό μας.

Για να γνωρίσουμε τον εαυτό μας είναι απαραίτητο πρώτα να 'ρθούμε στον εαυτό μας, να έχουμε επαφή με τον εαυτό μας, και αυτό επιτυγχάνεται αν για αρχή έχουμε λίγη καλή θέληση να σταματήσουμε την τόση ονειροπόληση και την μηχανική φαντασία από μέσα μας, έστω για μερικά λεπτά μέσα στην ημέρα.

Όταν συμβεί αυτό τότε η προσοχή μας έρχεται αυθόρμητα πάνω στο σώμα μας, στον εαυτό μας, και αρχίζουμε να βλέπουμε, να παρατηρούμε να νιώθουμε, να κατανοούμε, και να γνωρίζουμε τον ψυχικό μας κόσμο που είναι οι σκέψεις μας, τα συναισθήματά μας, οι κινήσεις μας, οι χαρές, και οι λύπες, οι γοητείες, και οι απογοητεύσεις, οι επιθυμίες, κλπ. κλπ. κλπ.

Με τις εξωτερικές αισθήσεις εύκολα βλέπουμε και αναγνωρίζουμε τα ελαττώματα των άλλων. Για να δούμε όμως τα δικά μας ελαττώματα οι εξωτερικές αισθήσεις δεν μας χρησιμεύουν, και γι΄αυτό είναι απαραίτητη η εσωτερική αίσθηση της αυτοπαρατήρησης.

Όταν συγκεντρώνουμε το ενδιαφέρον μας, χωρίς να ζοριζόμαστε, στρέφοντας την προσοχή μας από έξω που περιπλανιέται τώρα προς τα πάνω μας, όπως ακριβώς κάνουμε για να μάθουμε την λειτουργία του καινούριου μας τηλεφώνου, ή του υπολογιστή, τότε αυτή η αίσθηση (που τώρα είναι σε ατροφική κατάσταση λόγω της μικρής χρήσης), δραστηριοποιείται, και αρχίζουμε να γνωρίζουμε και να μαθαίνουμε τον ψυχολογικό μας κόσμο. 

Όμως το περισσότερο ενδιαφέρον μας στη σημερινή εποχή, επικεντρώνεται περισσότερο στον καλλωπισμό του σώματος, όπως την ομορφιά, την ειδική διατροφή, ή την γύμνασή του.

Όλα αυτά σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν λάθος, όμως είναι θέματα δεύτερης σημασίας. Το πρώτο είναι να γνωρίσουμε αυτό που είμαστε, το ποιοι είμαστε. Γιατί Φίλε και Φίλη, το σώμα σου όμορφο ή άσχημο θα μείνει εδώ στην Γη, ενώ την ψυχολογία σου που από σένα εξαρτάται εάν θα είναι όμορφη ή άσχημη, θα την κουβαλάς μαζί σου, θα την πάρεις μαζί σου.

Αυτή είναι και η σημασία της παραβολής του Ιησού για τον έμπορο που βρήκε ένα εξαίσιο, ένα πολύτιμο μαργαριτάρι μεγάλης αξίας, μα δεν είχε τα χρήματα για να το αποκτήσει. 
Τι έκανε λοιπόν; 
Πούλησε ότι είχε και δεν είχε, και φυσικά το απέκτησε.

Η γνώση του εαυτού μας είναι το πολύτιμο μαργαριτάρι, που για να το αποκτήσει κάποιος οφείλει πρώτα να "πουλήσει," δηλαδή να βάλει σιγά - σιγά όλα τα άλλα ενδιαφέροντα σε δεύτερη θέση, ώστε να αφιερωθεί στη δουλειά με τον εαυτό του αρχίζοντας με υπομονή, με την αυτοπαρατήρηση και την εξάλειψη των ελαττωμάτων. 

Αυτό δεν σημαίνει σε καμιά περίπτωση ότι θα πρέπει να παρατήσουμε όλα όσα κάναμε μέχρι τώρα. Απλώς καθώς κάνουμε τις διάφορες δραστηριότητες ή τα χόμπι μας, πάνω από όλα αυτά, να θυμόμαστε πρώτα την δουλειά με τον εαυτό μας. 

Όλοι οι άνθρωποι που έχουν πνευματικές ανησυχίες, έχουν έμφυτη μέσα τους σε ατροφική κατάσταση την ικανότητα να γνωρίζουν τον εαυτό τους. Γι' αυτό ψάχνουν αυτή τη γνώση, γιατί ήδη βλέπουν τα ελαττώματα πάνω τους που δεν τους αρέσουν και θέλουν να απαλλαγούν από αυτά, αλλά δεν γνωρίζουν τον τρόπο που είναι με την βοήθεια της ατομικής και ιδιαίτερης Θεϊκής τους Μητέρας.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ μου πως πριν γνωρίσω αυτή τη γνώση, έβλεπα πολύ καθαρά μέσα μου τις επιθυμίες, τα όνειρα, τις φαντασίες, αλλά μη γνωρίζοντας για την ατομική και προσωπική μου Θεϊκή Μητέρα, αναφωνούσα μέσα μου: Αχ Παναγία μου, το ξέρω πως αυτά που φαντάζομαι και επιθυμώ είναι ψέματα, αλλά πώς θα απαλλαγώ απ' όλα αυτά; 

Έτσι ο τρόπος για να αυτοπαρατηρηθούμε αν και βρίσκεται σε εμβρυακή κατάσταση, υπάρχει έμφυτος μέσα μας.

Αυτή η πρώτη γνώση που μας δίνει η αυτοπαρατήρηση και υπάρχει δικαιωματικά μέσα μας, είναι υπέρ αρκετή για να ξεκινήσουμε την εξάλειψη των ελαττωμάτων μας στην πορεία της κάθε ημέρας, και αυτό είναι όλο.

Είναι πολύ σημαντικό να ξεκινήσουμε να δουλεύουμε από το επίπεδό μας, από αυτό που ήδη έχουμε μέσα μας, και γρήγορα θα φτάσουμε και σ' αυτό που λένε οι Δάσκαλοι.

Όταν όμως ξεκινάμε ακολουθώντας την σχηματισμένη από μας ιδέα, πάνω σε αυτό που είπαν οι Δάσκαλοι, ξεχνώντας αυτό που ήδη έχουμε μέσα μας, τότε η αποτυχία έφτασε και μας χτυπάει την πόρτα.

Σε κάθε σπίτι υπάρχει ένας καθρέπτης που χρησιμεύει στο να παρατηρούμε, να φροντίζουμε, να περιποιούμαστε και να διορθώνουμε τις ατέλειες που δεν μπορούν να δουν τα φυσικά μας μάτια, πάνω στο πρόσωπο ή στο σώμα μας.

Έτσι και η ψυχή μας έχει τον δικό της καθρέπτη που μας βοηθάει να βλέπουμε, να γνωρίζουμε, και να διορθώνουμε τα λάθη μας. Η αυτοπαρατήρηση είναι ο ψυχολογικός καθρέπτης, το εργαλείο που μας δείχνει τις ατέλειές μας.

Μέχρι τώρα έχουμε πιστέψει πως οποιαδήποτε δράση μας, σκέψη, συναίσθημα, επιθυμία κλπ, πηγάζει από ένα άτομο που είμαστε εμείς, και εδώ ακριβώς βρίσκεται η παγίδα. Αυτήν την αυταπάτη την δημιουργεί το σώμα μας, το όνομά μας και η φωνή μας, γιατί ακριβώς έχουμε ένα σώμα, ένα όνομα, και μία φωνή. 

Η ψυχή μας όμως δεν είναι ένα πράγμα, είναι διασπασμένη, διαιρεμένη, χωρισμένη σε πολλά μικρά κομμάτια, που ονομάζονται εγώ ή ελαττώματα. Το κάθε εγώ - ελάττωμα έχει παγιδευμένο ένα μικρό κομμάτι της ψυχής μας γι’ αυτό και έχει δική του αυτονομία και λειτουργεί ανεξέλεγκτα παρά την θέλησή μας.

Για παράδειγμα: Εμείς θέλουμε να πίνουμε χωρίς να μεθάμε, αλλά μεθάμε. 
Δεν θέλουμε να λέμε ψέματα, αλλά λέμε. 
Στενοχωριόμαστε όταν θυμώνουμε δίκαια ή άδικα με το παιδί μας, την γυναίκα, τον άντρα, ή τους φίλους μας, αλλά ξαναθυμώνουμε. 
Κουτσομπολεύουμε, βλέπουμε ότι είναι λάθος, λέμε δεν θα το ξανακάνουμε, και πάλι το κάνουμε. 
Πονάμε όταν πληγώνουμε αυτούς που αγαπάμε και δεν θέλουμε να το ξανακάνουμε, και δίνουμε υπόσχεση στον εαυτό μας ότι δεν θα το ξανακάνουμε, αλλά το ξανακάνουμε. 
Δίνουμε υπόσχεση στο φίλο μας ότι δεν θα πούμε πουθενά το μυστικό που μας εμπιστεύτηκε, και την άλλη μέρα το έχουμε πει παντού. 
Θέλουμε να μην φοβόμαστε και να αντιμετωπίζουμε την ζωή με θάρρος, αλλά την κρίσιμη στιγμή όταν έρθει το πρόβλημα, παραλύουμε από φόβο. Κλπ κλπ κλπ.
Δεν υπάρχει άνθρωπός που να μην έχει κάτι μέσα του που να μην του αρέσει, να πηγαίνει κόντρα στην θέληση του και να τον πληγώνει.

Εάν εσύ Φίλε και Φίλη είσαι ΕΝΑ άτομο όπως τώρα με σταθερότητα πιστεύεις, και δεν θέλεις να κάνεις αυτό που σε πληγώνει, σε στενοχωρεί, και δεν σου αρέσει, τότε αφού είσαι ΕΝΑΣ, ποιος είναι αυτός ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ, ο ΤΡΙΤΟΣ, ο ΤΕΤΑΡΤΟΣ, κλπ, που μέσα σου κάνει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που εσύ θέλεις;

Αυτά είναι τα εγώ - διάβολοι, που δεν μας αφήνουν σε ησυχία, και που μας πικραίνουν την ζωή.
Πετάγονται μέσα μας χωρίς την θέλησή μας, και τίποτα και κανένας τρόπος δεν μπορεί να τα σταματήσει, ούτε η θέληση, ούτε οι όρκοι, ούτε οι μετάνοιες, ούτε οι υποσχέσεις, ούτε ακόμα και αν γίνουμε ερημίτες ή κρυφτούμε κάτω από την Γη. Ο μόνος δρόμος προς την λύτρωση, είναι να παρακαλούμε ζητώντας από την ιδιαίτερη και ατομική Θεϊκή μας Μητέρα, ένα - ένα ελάττωμα που ανακαλύπτουμε να το διαλύει. 

Όταν το ενδιαφέρον μας στρέφεται στο να γνωρίσουμε τον εαυτό μας, τότε γινόμαστε αυθόρμητα προσεκτικοί και νιώθουμε την αντίδραση του κάθε εγώ που θέλει να μας κυριαρχήσει εκείνη την στιγμή, και κυριολεκτικά νιώθουμε πως αυτό είναι κάτι ξένο μέσα μας.

Έχεις παρατηρήσει σε τι κατάσταση είσαι μετά από ένα μεγάλο θυμό, λαγνεία, ζήλια, φόβο κλπ; 
Ένα ράκος, κουρέλι, χωρίς καμία ενέργεια, έτσι δεν είναι; 
Είναι καλό να προσέχουμε την διατροφή μας για να έχουμε ενέργεια και καλή υγεία. 
Είναι καλό να ασχολούμαστε με άθληση, με γιόγκα, με διαλογισμό κλπ, για να έχουμε θετική ενέργεια, μα όσο δεν σταματάμε την μεγαλύτερη διαρροή ενέργειας μέσα μας που προέρχεται από τα εγώ - ελαττώματα, παρόλο που εργαζόμαστε τίμια και ειλικρινά προς αυτήν την κατεύθυνση, στην πραγματικότητα χάνουμε τον χρόνο μας.

Τα διάφορα εγώ, όσο και αν δεν το θέλουμε θα συνεχίσουν να κακοξοδεύουν την ενέργεια του σώματος και της ψυχής μας, και από αυτήν την διαρροή όσο και αν δεν το θέλουμε, θα έρθουν οι αρρώστιες στο εξασθενημένο σώμα μας, παρ' όλες τις φιλότιμες προσπάθειες που κάνουμε για το αντίθετο αποτέλεσμα.

Τα διάφορα εγώ έχουν μέσα τους μπλοκαρισμένη, παγιδευμένη ενέργεια της ψυχής μας, γι' αυτό και μόνο μια ανώτερη συνειδητή δύναμη όπως είναι η Θεϊκή μας Μητέρα μπορεί να τα εξαλείψει.

Καθώς διαλύεται το κάθε εγώ - ελάττωμα και ελευθερώνεται από μέσα του το κομματάκι της ψυχής που είχε παγιδέψει, αυτό επιστρέφει στο κεντρικό σημείο της ψυχής μας και γι’ αυτό το λόγο αισθανόμαστε ελεύθεροι και χαρούμενοι.

Με την αυτοπαρατήρηση και την εξάλειψη των διάφορων εγώ, που είναι αυτά που ταυτίζουν, γοητεύουν, και κοιμίζουν την συνείδηση, βάζουμε σοβαρά τις βάσεις, τα θεμέλια μέσα μας για την απελευθέρωση και την αφύπνιση της συνείδησής μας.

ΖΗΛΙΑ - ΚΑΪΝ και ΑΒΕΛ.

Πέρασαν χιλιάδες χρόνια από την δημιουργία του ανθρώπου επάνω στην Γη και ακόμα ο άνθρωπος δεν έμαθε να χαίρεται για την ευτυχία, την επιτυχία, και το καλό των ομοίων του.

Αυτό που συνέβη τότε με τον Κάιν και τον Άβελ, αυτό συμβαίνει ακόμα και τώρα στις μέρες μας· άνθρωποι να καίγονται από την ζήλια βλέποντας το ξένο καλό, την ευτυχία, την επιτυχία, και τα πνευματικά ή υλικά αγαθά που αποκτάει κάποιος.

Όλο το αρνητικό αποτέλεσμα αυτής της ζήλιας είναι ότι σέρνει μαζί της το μίσος, την κακία, τον θυμό, και την επιθυμία της εξόντωσης ή της καταστροφής με δόλο των ομοίων μας και των αγαθών που αποκτούν.

Ανάμεσα σε φίλους, οικογένειες, οργανώσεις, ομάδες αθλητικές, πολιτικές, εμπορικές, πνευματικές κλπ, ποτέ δεν λείπουν οι ζήλιες, οι κακίες, οι προδοσίες, και τα πισώπλατα μαχαιρώματα.

Ο Κάιν ζήλευε τον Άβελ επειδή οι προσφορές του γίνονταν δεκτές από τον Θεό, και γιατί ήταν ο αγαπητός του.

Ο βοσκός Άβελ θυσίαζε τα καλύτερα ζώα, τα πιο θρεμμένα και αγαπητά, τα πρόσφερε θυσία στον Θεό, (τα ζωικά ελαττώματα, ή εγώ που τρέφει ο άνθρωπος στην ψυχή του), και που είναι καθήκον του να τα προσφέρει θυσία στον Θεό.

Ενώ αντίθετα ο γεωργός Κάιν θυσίαζε τους πιο ασθενικούς καρπούς που παρήγαγε η Γη και αυτούς που δεν είχαν καμία αξία, (ασθενικά ελαττώματα ή εγώ χωρίς αξία, που παράγονται μέσα στο σώμα και την ψυχή του ανθρώπου). Ενώ καλλιεργεί και θρέφει τα δυνατά εγώ θερίζοντας για τον εαυτό του τους καρπούς τους και δεν θέλει να τους προσφέρει θυσία στον Θεό. 

Και ο Κάιν θέρισε τους καρπούς της ζήλιας, του μίσους, του θυμού, της κακίας, της προδοσίας, και του γεμάτου με δόλο φόνο του αδελφού του, παρόλο που ο Θεός τον προειδοποίησε πατρικά λέγοντας: Γιατί έχεις ανάψει από θυμό, και γιατί κατσούφιασε η όψη σου; Αν στραφείς να κάνεις το καλό δεν θα υπάρξει εξύψωση; Αλλά αν δεν στραφείς να κάνεις το καλό, η αμαρτία κάθεται συσπειρωμένη στην είσοδο, και εσένα λαχταράει. Και εσύ θα της επιβληθείς άραγε;

Αυτή είναι η άκρως αρνητική και καταστροφική πλευρά της ζήλιας και των ακόλουθων εγώ.
Εδώ όμως πρέπει να πούμε πως υπάρχει και η θετική πλευρά της ζήλιας, και αυτό ίσως ξαφνιάσει πολλούς το πώς δηλαδή η ζήλια μπορεί να έχει θετικό αποτέλεσμα, μα είναι αναμφισβήτητο γεγονός.

Στα προσωπικά βιωμένα γεγονότα είναι που ανακαλύπτουμε και αποκαλύπτουμε την αλήθεια ή το ψέμα.

Είχα κάποια χρόνια που ενώ διαχωριζόμουν συνειδητά στο αστρικό, αποτύγχανα να μεταφερθώ σε έναν Δάσκαλο ή στο προσωπικό μου Είναι, μέχρι που μίλησα σε ένα φίλο για τον αστρικό διαχωρισμό και πώς αυτό γίνεται, και αυτός μέσα σε ένα μήνα όχι μόνο κατάφερε να μεταφερθεί, μα κατάφερε και ήρθε σε επαφή με το προσωπικό του Είναι.

Όπως καταλαβαίνετε, όταν τον άκουσα να μου μιλάει για αυτό, ζήλεψα την επιτυχία του και θύμωσα με τον εαυτό μου και για τα χαμένα χρόνια. 

Μετά όμως το πρώτο σοκ πολώθηκα με την θετική πλευρά της ζήλιας και είπα στον εαυτό μου, θα το κάνω και εγώ, και το έκανα μάλιστα πάρα πολύ γρήγορα. 
Ξέρετε γιατί; Γιατί με τον πληγωμένο εγωισμό και περηφάνια μου, (γιατί συνείδηση δεν είχα), μάζεψα, συγκέντρωσα, και διοχέτευσα όλη την αρνητική, καταστροφική, δυναμική, και εκρηκτική ενέργεια της ζήλιας, του θυμού κλπ, όχι στο να υποβιβάσω, να διαλύσω ή να καταστρέψω, την επιτυχία και ευτυχία του άλλου, μα να πετύχω και εγώ αυτό που πέτυχε αυτός.

Και θριάμβευσα! 
Με μόνο όπλο την θέληση και την θετική πλευρά των ελαττωμάτων. Και εκπληρώθηκε μέσα μου η προφητική συμβουλή του Θεού προς τον Κάιν: Αν στραφείς να κάνεις το καλό δεν θα υπάρξει εξύψωση;

Όλοι οι Δάσκαλοι μα και το αληθινό μας Είναι σέβονται απεριόριστα, στο μέγιστο βαθμό την προσπάθειά μας όταν αγωνιζόμαστε να πετύχουμε τον αστρικό διαχωρισμό, ή όταν μαχόμαστε ενάντια στην διάλυση των ελαττωμάτων μας. 

Αυτούς δεν τους ενδιαφέρει καθόλου αν στην αρχή που ξεκινάμε είμαστε συνειδητοί όταν δίνουμε την μάχη μας, γιατί αυτοί γνωρίζουν πολύ καλά την τρομακτική και ασυνείδητη κατάσταση στην οποία ζούμε. Γι’ αυτό στην αρχή δεν απαιτούν τίποτα από συνείδηση. Αυτό που απαιτούν είναι πράξεις, έργα και όχι λόγια. 

Όταν δούνε κάποιον αποφασισμένο να ξεκινάει τον αγώνα της επανάστασης της συνείδησης με ό,τι όπλα διαθέτει, ακόμα και αν είναι τα ίδια του τα εγώ, τότε αυτή η κίνηση έχει σαν αποτέλεσμα την συμπαράσταση και την άμεση βοήθεια από την μεριά τους.

Πριν λίγο καιρό καθώς απολαμβάναμε το καφεδάκι μας με ένα ζευγάρι φίλων η γυναίκα ρώτησε τον άντρα της. Ο εσωτερικός Πατέρας σου με τον δικό μου ή των άλλων έχει κάποια διαφορά στο πως σε ωθεί, να ασχολείσαι με τα εσωτερικά θέματα;
Απάντηση: Όχι καμία.
Η διαφορά γυναίκα βρίσκεται εδώ στο φυσικό σώμα, στον γιο ή την κόρη του κάθε Πατέρα.
Και συνεχίζοντας: Η διαφορά η δική μου με των άλλων είναι ότι εγώ το κάνω αυτό, από το πρωί που ξυπνάω, ακόμα και όταν κοιμάμαι, σκέφτομαι αυτά τα πράγματα, επιθυμώ αυτά τα πράγματα, δουλεύω με αυτά τα πράγματα.
Αυτή είναι η διαφορά μου εμένα από τους άλλους.

Σε κανέναν τίποτα δεν δίνεται δωρεάν από ψηλά. 
Την εντολή, την εξουσία, και το δικαίωμα να βοηθάει τους άλλους που κάποιοι πολωμένοι αρνητικά τόσο πολύ φθονούν με κακία, με δόλο, και με πισώπλατα μαχαιρώματα, δεν τα χαρίζουν έτσι απλά σε κάποιον μα τα κερδίζει με την αξία του, και αυτό γιατί ανταποκρίνεται στην φωνή και το κάλεσμα του εσωτερικού του Πατέρα, εργαζόμενος με τον εαυτό του. 

Οι νόμοι και τα καταστατικά αυτού του κόσμου δημιουργήθηκαν για έναν και μόνο λόγο· για να βάζουν σε τάξη τους ασυνείδητους ανθρώπους, για να μην κάνουν ό,τι τους κατέβει. Ένας όμως που καλυτερεύει με τον εαυτό του, σιγά - σιγά φεύγει από αυτόν τον κύκλο παύοντας να υπακούει τυφλά ή φανατικά τους νόμους και τα καταστατικά, και αρχίζει να υπακούει σε αυτό που του λέει η συνείδηση και οι ανώτεροί του.

Ο Κάιν και ο Άβελ είναι δύο πρόσωπα που ζούνε μέσα στην ψυχή μας και συμβολίζουν με τις πράξεις τους το καλό και το κακό. Αν το δούμε από αυτή την σκοπιά τότε θα δούμε επίσης πως έχουν πολλά να μας διδάξουν.

Πολλές προδοσίες ανθρώπων που σε τίποτα δεν τους έφταιξαν οι συνάνθρωποί τους, όπως επίσης πολλές κακίες, θυμοί, μίση, επιθέσεις για καταστροφή του αντικείμενου ή του υποκείμενου, θα είχαν αποφευχθεί αν ξεριζωνόταν από μέσα μας το αγκάθι που καίει και πληγώνει την σάρκα, και ονομάζεται ζήλια.

Το να ζηλέψει κάποιος το έργο του άλλου, και να γίνει η ζήλια το κίνητρο για να καταστρέψει αυτό το έργο, αυτό ανήκει στην αρνητική πλευρά της.

Το να ζηλέψει κάποιος αρχικά το έργο του άλλου, και να γίνει η ζήλια το κίνητρο για να πετύχει το ίδιο έργο, ανήκει στην θετική πλευρά της.

Αργότερα όταν μέσω του ψυχολογικού θανάτου θα έχει διαλυθεί τόσο η αρνητική πλευρά της ζήλιας, όσο και η θετική, την θέση τους θα πάρει η συνείδηση. 

Η συνείδηση είναι πάντα χαρούμενη ατενίζοντας το ξένο καλό, την ξένη επιτυχία, και ευτυχία των συνανθρώπων της, και μόνο γι’ αυτό αγωνίζεται. Γιατί γι’ αυτήν η λέξη ξένο είναι ανύπαρκτη, και η μόνες λέξεις στο λεξιλόγιό της είναι η λαχτάρα για το καλό, την επιτυχία, και την ευτυχία των συνανθρώπων της, με τίμημα την θυσία κάθε προσωπικού κόστους.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΓΝΩΣΤΙΚΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ.

Ένας φίλος με ρώτησε αν αυτά που γράφω είναι από κάποια θρησκεία, ή τι είναι.

Ας έχουν την καλοσύνη να με συγχωρήσουν μερικοί φίλοι, που εξαιτίας της δικής μου παράβλεψης και ελλιπούς πληροφόρησης, ίσως βγήκαν λάθος συμπεράσματα για το τι είναι αυτή η Γνώση.

Η αλήθεια είναι πως όταν ένας άνθρωπος έχει έλξη και μεγάλες ανησυχίες για τα υπαρξιακά ζητήματα της ψυχής, τότε δεν συμβιβάζεται είναι ανήσυχος, ψάχνει, ρωτάει, και αναζητάει τις απαντήσεις στα αναπάντητα ερωτήματα που τον καίνε.

Ερωτήματα όπως ποιος είμαι;
Γιατί ζω;
Από που έρχομαι;
Που πηγαίνω; κλπ. κλπ.

Υπάρχει ένα ρητό που λέει ότι όταν ο μαθητής είναι έτοιμος, ο Δάσκαλος εμφανίζεται.
Και είναι ο Εσώτερος Πατέρας του καθενός μας που μας τα εμφανίζει, γιατί η δική Του αγάπη είναι που φτάνει στις καρδιές μας, και μας κάνει να αγαπάμε και να αναζητάμε τα παραπάνω υπαρξιακά ερωτήματα.

Και έτσι ο Εσώτερος Πατέρας μου με οδήγησε και μου αποκάλυψε την Παγκόσμια Γνωστική Χριστιανική Κίνηση.

Παγκόσμια: Επειδή μεταδίδεται σε όλη την ανθρωπότητα.

Γνωστική: Βγαίνει από το γνωρίζω, δηλαδή αυτός που έχει Γνώση της αιτίας, που επαληθεύει κάτι με πρακτικό τρόπο και δεν μένει σ' αυτό που διάβασε ή του είπαν, αλλά προχωράει ερευνώντας και γνωρίζοντας συνειδητά την αλήθεια.

Χριστιανική: Γιατί επιδιώκει ένα τέρμα, ένα στόχο: Τη Χριστικοποίηση. 

Κίνηση: Γιατί κάποιος μέσα του εσωτερικά, είναι πρακτικός και συνεχώς ψάχνει, κινείται δεν μένει στάσιμος, ικανοποιημένος με κάτι που γνώρισε και επαλήθευσε, δεν επαναπαύεται στις δάφνες του, μα συνεχώς τραβάει μπροστά στη μάχη ως τον τελικό στόχο, που είναι η απελευθέρωση.

Ιδρυτής της είναι ο Σαμαέλ Αούν βεόρ.

 Σαμαέλ Αούν βεόρ.

Σε αυτόν έπεσε ο κλήρος να πραγματοποιήσει αυτό το μεγάλο έργο, δίνοντας χωρίς περιορισμούς δημόσια και αφιλοκερδώς σε όλη την ανθρωπότητα, τα εργαλεία, τα όπλα, για να πετύχουν αυτοί που έτσι το θέλουν την επανάσταση της συνείδησής τους.

Ακόμα να αποκτήσουν την άμεση και αληθινή γνώση, που οδηγεί στην απελευθέρωση από τα εγώ ή ελαττώματα, που όλοι οι άνθρωποι έχουν μέσα τους.

Τα βασικά εργαλεία ή τα όπλα για να ξεκινήσει κάποιος τον δρόμο του εσωτερισμού είναι η αυτοπαρατήρηση, η συγκέντρωση, ο συνειδητός αστρικός διαχωρισμός, και οι τρεις παράγοντες της επανάστασης της συνείδησης που είναι οι εξής.

1ος Παράγοντας: Ο Θάνατος, που είναι η εξάλειψη όλων των εγώ ή ελαττωμάτων.        

2ος Παράγοντας: Η Γέννηση, που είναι η επιστημονική αγνότητα ή αλχημεία όπως ονομάζεται, για να φτάσει κάποιος στην Χριστικοποίηση και στην ένωση με το πραγματικό, το αληθινό του Είναι.               

3ος Παράγοντας: Η Θυσία προς τους συνανθρώπους μας, που είναι η γνώση που αποκομίζει κάποιος να την μοιραστεί με τους άλλους αφιλοκερδώς, γενναιόδωρα και χωρίς εγωισμό.

Ένας άνθρωπος θυσιάζει το φαγητό, τα ρούχα, τα χρήματα ή ότι άλλο έχει, για να βοηθήσει τους άλλους που δεν έχουν και υποφέρουν στον δύσκολο δρόμο της επιβίωσης.

Ένας Γνωστικός όμως θυσιάζει τον εαυτό του, τα εγώ του, για να μπορεί να δίνει και να βοηθάει τους άλλους στον δύσκολο δρόμο της απελευθέρωσης που οδηγεί στο αληθινό του Είναι.

Και όποιος δίνει λαμβάνει. Και όσο περισσότερο θυσιάζει τον εαυτό του και έχει να δώσει, άλλο τόσο και ακόμα περισσότερο λαμβάνει.

Ποιο πάνω αναφέρω ότι ο Σαμαέλ Αούν Βεόρ έδωσε τα εργαλεία φανερά και ελεύθερα, γιατί οι τρεις παράγοντες της επανάστασης της συνείδησης, ΠΟΤΕ δεν δόθηκαν τόσο αναλυτικά, τόσο φανερά, κοινά και δημόσια από κανέναν εσωτεριστή φιλόσοφο.

Ούτε ο Κρισναμούρτι, ούτε η Μπλαβάτσκι ούτε ο Γκουρτζίεφ, ο Καστανέντα, ο Πυθαγόρας, ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας, κλπ κλπ κλπ, κανείς τους δεν μίλησε φανερά αν και γνώριζαν, γιατί τους ήταν απαγορευμένο από την Θεϊκή Δικαιοσύνη να  κοινοποιήσουν τους τρεις παράγοντες για τον λόγο, ότι η μεγαλύτερη μάζα των ανθρώπων δεν είναι έτοιμη για να τους λάβει.

 

Μίλησαν έξω - έξω ή συμβολικά ή παραβολικά. Όχι όμως αναλυτικά και ξεκάθαρα για να μπορεί κάποιος να δουλέψει μ’ αυτό, όπως είναι ο ψυχολογικός θάνατος μέσω της Θεϊκής μας Μητέρας, που χωρίς την πολύτιμη και αναντικατάστατη βοήθειά της, τα εγώ δεν θανατώνονται.

Όπως και με την επιστημονική αγνότητα μέσα από το κλειδί της αλχημείας, όπου πάλι η Θεϊκή Μητέρα είναι που ανεβάζει και μετατρέπει τις ενέργειες.

Δίνανε τους τρεις παράγοντες μόνο στους μαθητές που ήταν έτοιμοι για αυτό, και που δεν θα τους κάνανε κατάχρηση.

Ο Ιησούς είχε την αποστολή και το θάρρος να δείξει κοινά και δημόσια τον ΔΡΟΜΟ του κοσμικού δράματος, που είναι να βαδίσουν οι άνθρωποι για να ενσαρκώσουν τον Χριστό μέσα τους.

Ο Σαμαέλ Αούν Βεόρ όμως, είχε την αποστολή και το θάρρος να δείξει κοινά και δημόσια τον ΤΡΟΠΟ, το πώς να το κάνουν οι άνθρωποι για να ενσαρκώσουν τον Χριστό μέσα τους.

Και ο μόνος μαθητής του που ενσάρκωσε το Είναι του Δασκάλου μέσα του, ο ονομαζόμενος Ραβολού, είχε την αποστολή να απλοποιήσει και να προσαρμόσει τους τρεις παράγοντες στην σημερινή εποχή, για να μπορεί ο άνθρωπος να δουλέψει με αυτούς με απλό τρόπο ώστε να τους αφομοιώσει.

Α.Δ. ΡΑΒΟΛΟΥ

Αναφέρω ότι ο Δάσκαλος Ραβολού ήταν ο μόνος μαθητής που κατέκτησε τον τίτλο του "Δασκάλου", γιατί μετά τον θάνατό του έκλεισε τις σχολές για το ευρύ κοινό, μιας και δεν υπήρχε αντικαταστάτης να αφήσει πίσω του. Και όμως αρκετοί αυτοανακηρύχτηκαν από μόνοι τους "Δάσκαλοι".

Γι’ αυτό αγαπάω τόσο πολύ την αυτοπαρατήρηση, τον ψυχολογικό θάνατο, και τον αστρικό διαχωρισμό. Γιατί με αυτούς τους τρεις τρόπους, κάποιος μαθαίνει να είναι προσεκτικός στον εαυτό του και να ακολουθεί το βαθύ και αληθινό του Είναι, έχοντας επαφή και επικοινωνία μαζί Του, και όχι να ακολουθεί άλλους ανθρώπους ή να παραπλανιέται από ψεύτικους "Δασκάλους" που γέμισαν το διαδίκτυο.

Τώρα για να γίνει κάποιος Γνωστικός, που σημαίνει να αποκτάει γνώση αντικειμενική, δεν είναι ανάγκη να εγκαταλείψει τον όποιο πνευματικό χώρο και αν ανήκει, απλά εντάσσει στην ζωή του την παρατήρηση του εαυτού του, τον θάνατο των εγώ, και τον αστρικό διαχωρισμό, ώστε να διαπιστώσει από μόνος του την αλήθεια.

Ένας τέτοιος άνθρωπός είναι η ελπίδα του σήμερα μα και αύριο, γιατί καθώς καλυτερεύει με τον εαυτό του, λαμβάνει σιγά - σιγά από ψηλά την εξουσία και την χάρη να βοηθάει πολύ κόσμο, ώστε και άλλοι άνθρωποι που ενδιαφέρονται, να βρούνε τον δρόμο που οδηγεί στο βαθύ και εσωτερικό τους ΕΙΝΑΙ.

ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ - ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ.

Διάβασα σε ένα άρθρο, ότι ο σωστότερος τρόπος διατροφής, όχι δίαιτας, είναι πρώτα να ενημερώνεσαι και μετά να ρωτάς τους ειδικούς.

Πάει, έχουμε χάσει τελείως τα μυαλά μας. Αυτό που συμβαίνει είναι απίστευτο!
Στο τέλος θα θέλουμε να πάμε για την ανάγκη μας, και θα ζητάμε την άδεια ρωτώντας τους ειδικούς.

Όταν μας έρχεται η ΕΝΣΤΙΚΤΗ ανάγκη να αποβάλουμε τα υγρά ή τις τροφές που χώνεψε ο οργανισμός μας, ζητάμε την άδεια των ειδικών;
Αν όχι, τότε γιατί θα πρέπει να ζητάμε την άδεια για αυτό που από ΕΝΣΤΙΚΤΟ μας ήρθε η όρεξη να φάμε;

Έχεις παρατηρήσει τα ζώα πως κουρνιάζουν όταν είναι άρρωστα, σε μια γωνιά χωρίς να τρέφονται μέχρι να γίνουν καλά; Ή όταν έχουν μια πληγή πως την καθαρίζουν γλείφοντας την συνεχώς, δημιουργώντας αντισηψία με το σάλιο τους; Ποιον ειδικό ή γιατρό ρώτησαν και το έμαθαν αυτό;

Έχεις παρατηρήσει τα σαρκοφάγα ζώα πώς παίρνουν τις βιταμίνες που τους λείπουν τρώγοντας γρασίδι, ή τα φυτοφάγα ζώα πώς τρώνε χώμα πλούσιο σε μέταλλα και ιχνοστοιχεία; Ποιος ειδικός τους τα έμαθε αυτά;

Έχεις παρατηρήσει τα ζώα που ζούνε κοντά σε θάλασσα, που πηγαίνουν και γλύφουν το αλάτι πάνω από τις πέτρες; Ποιον ειδικό ρώτησαν και το έμαθαν αυτό; Κλπ κλπ. Ο μόνος ειδικός που τους τα δίδαξε όλα αυτά, είναι το ΕΝΣΤΙΚΤΟ.

Αν τα ζώα έχουν αυτό το έμφυτο ένστικτο μέσα στον οργανισμό τους για να τρέφονται ή να γιατρεύονται, σκέψου άνθρωπε πόσο περισσότερο το έχεις εσύ μέσα σου.

Όταν επεμβαίνουμε στην ένστικτη σοφία του οργανισμού μας, τότε αποδιοργανώνουμε και καταστρέφουμε αυτήν την λειτουργία.

Το ενδεδειγμένο θα ήταν, το σοφό ένστικτο κέντρο του οργανισμού μας να μας διδάσκει, και όχι εμείς να πάμε να το διδάξουμε.


Μήπως μπορούμε εμείς να διδάξουμε τον ένστικτο οργανισμό μας όταν ζεσταίνεται το σώμα, πώς να δημιουργεί τον ιδρώτα για να το ψύχει, πως όταν κρυώνει το σώμα να δημιουργεί το τρέμουλο για να το ζεστάνει, ή το πώς να σηκώνει τις τρίχες του σώματος, για να παγιδέψει την ζέστη προστατεύοντάς μας από το κρύο;

Μπορούμε να διδάξουμε στο ένστικτο πως θα λειτουργήσει την καρδιά ή πώς να γεμίσει με γάλα τα στήθη μιας μητέρας που μόλις γέννησε;

Ακόμα μπορούμε να το διδάξουμε το πώς θα κάνει την πέψη, την χώνεψη και πως να καθαρίζει το αίμα αποβάλλοντας τις τοξίνες από το αίμα μας;

Ή μήπως μπορούμε να το διδάξουμε το πώς θα γιατρεύει τις πληγές από τα κοψίματα και χτυπήματα στο σώμα μας; Κλπ κλπ.

Είναι δεκάδες ίσως και εκατοντάδες οι λειτουργίες που γίνονται στο σώμα μας από το ένστικτο κέντρο, χωρίς εμείς να κάνουμε το παραμικρό. 

Έτσι αν εμείς δεν μπορούμε να του διδάξουμε όλα αυτά, τότε επίσης δεν μπορούμε να του διδάξουμε για τις τροφές που έχει ανάγκη να τρώει.

Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να παρατηρούμε, να νιώθουμε την τροφή που θέλει και να του την προσφέρουμε.

Το ένστικτο κέντρο του οργανισμού μας δεν έγινε μα γεννήθηκε τέλειο, γιατί βρίσκεται κάτω από τον σοφό έλεγχο του βαθύ εσωτερικού μας Είναι, που δεν είναι άλλος από τον Πατέρα και Θεό μας.

Στην ζωή υπάρχουν άνθρωποι και Διατροφολόγοι που επιλέγουν να φτάνουν στα άκρα με την κρεατοφαγία ή την χορτοφαγία.
Αυτή η επιλογή γίνεται και σε πολλές άλλες τροφές, με αποτέλεσμα να υπάρχει σύγχυση, και μια διαρκής σύγκρουση και διαμάχη μεταξύ τους.

Όμως υπάρχει ο τρόπος, η λύση, που φέρνει την ισορροπία και την ειρήνη ανάμεσα σε αυτές τις αντίθετες επιλογές, και ονομάζεται ΕΝΣΤΙΚΤΩΔΗΣ ΟΡΕΞΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΜΑΣ.

Η Μητέρα Φύση επίσης έχει μέσα στον οργανισμό της το ένστικτο, αλλιώς δεν θα μπορούσε να παράγει με τόση ακρίβεια τις τροφές και τα φρούτα, σύμφωνα με την εποχή που εμείς τα έχουμε ανάγκη.

Για να δούμε. Το καλοκαιράκι που έχει ζέστη και ιδρώνουμε, μας προσφέρει φρούτα και λαχανικά πλούσια σε νερό όπως το καρπούζι, το πεπόνι, το αγγούρι, την ντομάτα, κλπ.
Καθώς φεύγει το καλοκαίρι μας προσφέρει φρούτα με λιγότερο νερό, όπως το σταφύλι, το ροδάκινο, το αχλάδι, κλπ.

Το φθινόπωρο με την αλλαγή του καιρού και τα πρώτα κρύα, όπου δημιουργούνται κοιλιακές διαταραχές και ευκοίλιες, το ένστικτο της Μητέρας Φύσης το γνωρίζει, και μας προσφέρει φρούτα που φέρνουν δυσκοιλιότητα, όπως το κυδώνι, το ρόδι, τα μούσμουλα, ο λωτός, κλπ. 

Τον χειμώνα για να αντέξει η άμυνα του οργανισμού μας στο κρύο, μας προσφέρει φρούτα πλούσια σε βιταμίνη C όπως το μανταρίνι, το λεμόνι, το πορτοκάλι, το ακτινίδιο, κλπ.

Και την άνοιξη μας προσφέρει τις φράουλες, τα κεράσια, και τα ζωντανά της.

Όταν μας ήρθε η ένστικτη όρεξη να φάμε ένα συγκεκριμένο φαγητό και εμείς επεμβαίνουμε με τον νου λέγοντας όχι, θα φάω κάτι άλλο που έχει περισσότερες βιταμίνες, ή γιατί ο ειδικός το απαγορεύει, ή όταν μας ήρθε να φάμε κρέας και λέμε όχι, γιατί συμβάλλω στο να σκοτώνουν τα ζώα κλπ, τότε έχουμε κάνει δύο λάθη.

Το πρώτο είναι πως για να θρέψουμε και να διατηρήσουμε ζωντανό το σώμα μας, δεν γίνεται με άλλο τρόπο παρά με το να σκοτώσουμε, ή να συμβάλουμε σε αυτό, αγοράζοντας τροφές που άλλοι σκότωσαν για μας.

Εδώ και καιρό οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι και τα χόρτα που τρώμε όχι μόνο έχουν ζωή μα και αίσθηση. Επειδή δεν έχουν δάκρυα (όπως μία αγελάδα που την είδαμε να δακρύζει στο φέϊσμπουκ), δεν σημαίνει ότι δεν αισθάνονται τον πόνο όταν τους βάζουμε το μαχαίρι στην ρίζα τους! Δείτε σχετικό βίντεο ΕΔΩ.

Ο πόνος σε όλα τα πλάσματα που έχουνε ζωή είναι ίδιος, άσχετα που δεν έχουν μάτια να δακρύσουν, ή στόμα για να βγάλουν φωνή. 
Τι θα κάνουμε γι’ αυτό; Θα σταματήσουμε να τρώμε και χόρτα για να μην τα σκοτώνουμε;

Κάποιοι διατροφολόγοι κατέληξαν σε μια άποψη ότι εκτός του κρέατος, δεν θα πρέπει να τρώμε και τα παράγωγά τους όπως το γάλα ή τα αυγά, γιατί λένε πως τα ζώα δημιουργούν το γάλα για να ταΐσουν τα μικρά τους, και τα αυγά για να δώσουν ζωή στα μικρά τους.

Σε αυτή την άποψη όμως αντιτίθεται μια άλλη που λέει ότι δεν θα πρέπει να τρώμε τα φρούτα, γιατί και το φρούτο δημιουργήθηκε από το δέντρο όχι για να το φάμε, αλλά για να δώσει ζωή στον σπόρο· καθώς πέφτει στη Γη το φρούτο, η χωνεμένη σάρκα του δίνει όλα τα πολύτιμα στοιχεία στον σπόρο, βοηθώντας τον με αυτόν τον τρόπο να φυτρώσει και να αναπτυχθεί. 
Και στο τέλος τι θα φάμε ρε παιδιά; Κοπανιστό αέρα;

Είμαι απόλυτα ενάντια στην τυραννία και τον βασανισμό των φτωχών ζώων. 

Συμφωνώ απόλυτα να μην τρεφόμαστε με κρέατα ή τα παράγωγά τους από βιομηχανοποιημένα ζώα, που είναι φυλακισμένα, κακοποιημένα σε ένα σκοτεινό στάβλο, που μόλις γεννηθεί ένα μικρό το αποχωρίζουν με σκληρότητα από την μάνα για το κέρδος του γάλακτος, και τρέφονται με ορμόνες, αντιβιοτικά, κλπ κλπ. Όμως είναι τελείως διαφορετικό όταν τρεφόμαστε με κρέατα ή τα παράγωγά τους από ζώα που γνωρίζουμε πως διαχειρίζονται με τον σωστό τρόπο, και τρέφονται βόσκοντας ελεύθερα. Η Ελληνική ύπαιθρος είναι γεμάτη από αυτά.

Έγινα υπερβολικά ευαίσθητος μπροστά στο αθώο μοσχαράκι, μα δεν γίνομαι το ίδιο ευαίσθητος στην κατσαριδούλα που κρύφτηκε στο ντουλάπι της κουζίνας μου, ή μπροστά στο αθώο ποντικάκι, που τρύπωσε στο σπίτι μου και το σκοτώνω γιατί μασουλάει τα πράγματά μου, κλπ κλπ.

Ή όταν είμαι σοβαρά άρρωστος και η πρακτική Ιατρική δεν μπορεί να με καλύψει, πηγαίνω και αγοράζω το φάρμακο που θα με θεραπεύσει, ξεχνώντας πως για να παρασκευαστεί αυτό το φάρμακο βασανίστηκαν και σκοτώθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες αθώα ζώα. κλπ.

Ακόμα, υπερασπίζομαι με σθένος να μην σφάζονται τα ζώα, όμως φοράω την ζώνη, τα παπούτσια, ή κρατάω στα χέρια μου το πορτοφόλι ή την τσάντα από δέρμα, ξεχνώντας πως για να τα έχω όλα αυτά σφαγιάστηκαν κάποια ζώα.

Και το αποκορύφωμα όλων είναι, ότι ενώ λέω ότι αγαπώ τα ζώα και είμαι υπέρμαχος κατά του βασανισμού ή της κακοποίησής τους, είμαι συγχρόνως υπέρμαχος της στείρωσής τους, ξεχνώντας πως το να ξεριζώνω την μήτρα ή του όρχεις ενός αθώου ζώου είναι κακοποίηση. Η αγάπη και η κακοποίηση είναι δύο τελείως αντίθετες δυνάμεις, που δεν μπορούν να συνυπάρχουν. Είναι προτιμότερο να γεννηθεί ένα ζώο να ζήσει λίγο διάστημα και να πεθάνει, παρά να διαπράξω αυτό το έγκλημα.

Καθώς οι ανθρωπότητα έχει εκφυλιστεί έχει εκφυλίσει και τους Γήινους Νόμους, και έχει επιτρέψει, έχει νομιμοποιήσει, την στείρωση καθώς και την έκτρωση. Όμως μπροστά στον Θεϊκό Νόμο είναι ένα έγκλημα πάρα πολύ σοβαρό, όπου αν εγώ το διαπράξω θα πρέπει να το ξεχρεώσω με πολύ πόνο. 

Είπα και λέω την γνώμη μου για το πως βλέπω τα πράγματα, μιλώντας σε προσωπικό τόνο, γιατί ο στόχος μου δεν είναι να πληγώσω κανένα, δεν θέλω να δείξω κανένα, ειδικά τους φίλους, θέλω μόνο να δείξω το εγώ, το ελάττωμα, που με τις ιδέες που κατασκευάζει μέσω του νου, μας κάνει να παραβλέπουμε τα πραγματικά γεγονότα που γίνονται μέσα μας, δίπλα μας, μα και στον κόσμο.

Για παράδειγμα: τι θα συμβούλευε κάποιος στα εκατομμύρια των ανθρώπων που ζουν στην τούνδρα, που η μόνη πηγή πρωτεΐνης ίσως και τροφής, είναι ο τάρανδος, το γάλα, το βούτυρο, και το τυρί τους; Ή στα εκατομμύρια Εσκιμώων που η μόνη τους τροφή είναι το ψάρι, η φώκια, ο θαλάσσιος ελέφαντας και η φάλαινα;

Τι θα συμβούλευε στο ένα δισεκατομμύριο των Αφρικανών που είναι πετσί και κόκκαλο, που ούτε χόρτα δεν βρίσκουν για να φάνε, και το μόνο που έχουνε είναι τα σκελετωμένα ζώα τους; Ή στα εκατομμύρια των ανθρώπων που ζουν κοντά σε ερήμους ή άγονες περιοχές, και η μόνη πηγή πρωτεΐνης και τροφής είναι τα ζώα τους;

Ή ακόμα σε αυτούς όπου οι χώρες τους είναι σε πόλεμο και λιμοκτονούν, ή στα εκατομμύρια αρρώστους που έχουν άμεση ανάγκη το κρέας, κλπ κλπ.

Είναι κάποιοι άνθρωποι υγιείς και δυνατοί που 
πραγματικά ο οργανισμός τους δεν έχει ανάγκη το κρέας, ενώ άλλοι το έχουν ανάγκη σε μικρές ποσότητες, και άλλοι σε μεγαλύτερες. 
Δεν μπορούμε να τους βάλουμε όλους στο ίδιο τσουβάλι.

Είναι πάρα πολύ εύκολο για το εγώ - ελάττωμα χρησιμοποιώντας τον μαρτυρικό νου μας, να κατεβάζει ιδέες και να τις υιοθετεί, όταν είναι βολεμένο και καλοπερνάει.
Μια βδομάδα να το βάζαμε να ζήσει στις παραπάνω συνθήκες, θα ήταν αρκετό για να μας δείξει την αγνότητα ή την σταθερότητα των ιδεών και των αισθημάτων του. Τα γεγονότα θα μιλούσαν μόνα τους.

Όπως ένας γνωστός μου, που την εποχή του 80 ήταν ενταγμένος σε κάποιο πολιτικό χώρο. Τον θαύμαζες όταν έβλεπες αυτήν την ζέστη που είχε, την πίστη και τον αγώνα που έκανε για το κόμμα.

Συνέβη εκείνο τον καιρό να μπαρκάρει στα καράβια και να πιάσουν λιμάνι στην χώρα που ίδρυσε το καθεστώς που πίστευε, και εκεί έζησε όλη την σκληρή πραγματικότητα των γεγονότων.

Όταν γύρισε με το καλό, άναψε μια μεγάλη φωτιά στην αυλή του, και άρχισε να καίει τις φωτογραφίες, τις σημαίες, τα σύμβολα, και όλα τα σχετικά βιβλία, που σίγουρα δεν ήταν αυτή η αιτία του κακού.

Ποιο είναι το δίδαγμα; Είναι ότι αυτός ο άνθρωπός έζησε στο πετσί του την αλήθεια, την πραγματικότητα, ενώ πρώτα ζούσε καλοπερνώντας βολεμένος στην ψεύτικη, φανταστική ιδέα που είχε σχηματίσει ο νους του, μέσο του εγώ.

Το δεύτερο λάθος είναι ότι με την πράξη μας στερούμε από τον οργανισμό μας τις βιταμίνες και τα στοιχεία που αυτός έχει ανάγκη και θέλει να απορροφήσει.
Και το χειρότερο είναι ότι του δίνουμε εμείς τις τροφές που έχουμε σαν ιδέα στον νου μας, και που νομίζουμε ότι θα αναπληρώσουν το φαγητό ή το κρέας που δεν φάγαμε, χωρίς να δίνουμε την παραμικρή σημασία στο γεγονός της δικής του όρεξης.

Τι θα λέγαμε για έναν άνθρωπο που καλλιεργεί οπωρολαχανικά για το σπίτι του και αντί να τα αφήσει μόνα τους να απορροφήσουν τα θρεπτικά συστατικά που αυτά χρειάζονται, ρίχνει με τον νου του κάθε μέρα κοπριά ή λίπασμα για την καλύτερη διατροφή τους; Θα τα έκαιγε έτσι δεν είναι;.

Το ένστικτο λειτουργεί ανεξάρτητα από τον νου, και όταν πάμε με τον νου να το ελέγξουμε, ερχόμαστε σε μετωπική σύγκρουση μέσα μας και το καταστρέφουμε.

Παρατήρησε τον οργανισμό σου, νιώσε τον οργανισμό σου, και αυτός θα σου δείξει αυτό που έχει ανάγκη να του δώσεις για την τροφή ή την θεραπεία του.

Όταν όμως του πάμε κόντρα, όταν τον τυραννάμε, όταν τον κακομεταχειριζόμαστε, όταν τον βασανίζουμε με σκληρότητα, θέλοντας να του επιβάλουμε με τον νου μας την τροφή ή τα γιατροσόφια επειδή κάπου τα διαβάσαμε ή μας τα είπαν, ή γιατί εμείς το επιλέξαμε, τότε δημιουργούμε μια μεγάλη σύγκρουση μέσα μας, ανάμεσα σε αυτό που έχει ανάγκη ο οργανισμός μας, και σε αυτό που εμείς θέλουμε εγωιστικά και με τον νου να του επιβάλουμε.

Έχω γνωρίσει ανθρώπους που ενώ δεν τους αρέσει μια τροφή, τους έρχεται να ξεράσουν μόνο που την βλέπουν, εντούτοις την τρώνε γιατί έχει λέει πολλές βιταμίνες και τους κάνει καλό.

Είναι τόσο ταυτισμένοι με την ΙΔΕΑ της διατροφής και των βιταμινών που δεν βλέπουν την ΑΛΗΘΕΙΑ, την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, που είναι ότι ο ένστικτος οργανισμός τους την απορρίπτει, δεν την θέλει αυτήν την τροφή.

Αν όχι όλες, τις ποιο πολλές φορές η επιθυμία του εγώ να κάνει αυτό που θέλει, μας τυφλώνει να δούμε την αλήθεια που βρίσκεται ακριβώς μπροστά στα μάτια μας.

Όπως για παράδειγμα η μεσογειακή διατροφή, η κρητική διατροφή, ή η διατροφή του κάθε τόπου εδώ και αιώνες, δεν δημιουργήθηκαν από κάποιους ειδικούς, μα από τις ένστικτες ανάγκες των οργανισμών των ανθρώπων που ζούνε εκεί, και από τα προϊόντα που παράγει ο κάθε τόπος.

Μετά δημιουργήθηκαν οι ειδικοί, αντιγράφοντας αυτό που πρώτοι δίδαξαν και συνεχίζουν να διδάσκουν οι ένστικτοι οργανισμοί των ανθρώπων του κάθε τόπου.

Είναι χωρίς νόημα, κάποιοι να θέλουν να επιβάλουν την διατροφή μιας χώρας σε μια άλλη, γιατί λόγου του κλίματος τα ένστικτα των οργανισμών τους ζητάνε άλλου τύπου φαγητών, και σύμφωνα με την τροφή που παράγει το αντίστοιχο κλίμα.

Θα άρεσε σε μας να μας βάλουνε να φάμε ένα πιάτο φαγητό από της Ινδίες, ή το Μεξικό που το μισό είναι γεμάτο με τσίλι, και το άλλο μισό είναι γεμάτο με κόκκινες καυτερές πιπεριές; 

Θα γινόμασταν τούρμπο, θα διαλύαμε το στομάχι μας, και θα είμασταν σαν αρχαίοι δράκοι πετώντας φωτιά από το στόμα.

Οι οργανισμοί αυτών των περιοχών όμως το αφομοιώνουν χωρίς πρόβλημα.

Ένας διατροφολόγος που προτείνει σε κάποιον διατροφές χωρίς να τον συμβουλεύει για την σοφή λειτουργία του Θεϊκού του ενστίκτου, και το πώς να νιώθει την λειτουργία αυτή, να την σέβεται και να την υπακούει, τότε με μαθηματική ακρίβεια τον οδηγεί στην σύγκρουση μέσα του.

Και τι καλό μπορεί να βγει από μια σύγκρουση φυσική 
η ψυχολογική;
Τίποτα καλό δεν βγαίνει.
Όλοι γνωρίζουμε πως αυτό που μένει από την σύγκρουση δύο αυτοκινήτων είναι υλικές ζημιές, τραυματισμοί, σπασμένα κόκαλα, ακρωτηριασμοί, και θάνατος.

Το ίδιο συμβαίνει και με την ψυχολογική σύγκρουση ανάμεσα στον νου και το ένστικτο, ή σε οποιαδήποτε άλλη σύγκρουση που γίνεται μέσα μας.

Έχω βρεθεί πολύ κοντά σε φίλους που είχαν αρρωστήσει από καρκίνο, και αυτό που συνέβαινε όσο ήταν άρρωστοι ήταν απίστευτο.
Καθημερινά και ο ένας πίσω από τον άλλο κατέφθαναν για επίσκεψη στους άρρωστους φίλους μου οι "ειδικοί", (όχι Γιατροί επίσημοι ή πρακτικοί μα αυτοί που το παίζουν Γιατροί), κρατώντας στα χέρια τους το μαγικό μαντζούνι, το μαγικό φίλτρο, το μαγικό βιβλίο, ή την νέα συνταγή που θα θεραπεύσει τον καρκίνο.

Όλοι ήξεραν, και όλοι ήταν γνώστες, ειδήμονες της θεραπείας του καρκίνου.

Το λάθος των φτωχών φίλων μου είναι ότι αφέθηκαν στα χέρια τους και έγιναν πειραματόζωα ξεχνώντας το Θεϊκό ένστικτο κέντρο του οργανισμού τους, παίρνοντας όλα αυτά χωρίς διαμαρτυρία και με την καλή πίστη ότι θα θεραπευτούν, μα πολύ γρήγορα αυτή η επανάληψη κατάντησε τόσο κουραστική και βασανιστική, που στο τέλος εγκατέλειψαν κάθε προσπάθεια.

Οι "ειδικοί" πέτυχαν τον στόχο τους. Με την καλή πρόθεση να βοηθήσουν, μα έχοντας άγνοια, γιατί αυτοί ποτέ τους δεν θεράπευσαν κανένα με τα μαντζούνια και της μεθόδους που αντιγράφουν τυφλά από άλλους και τα προτείνουν, αποπροσανατολίζουν τους αρρώστους όπως στην περίπτωσή μας, οδηγώντας τους στην σύγκρουση με την ένστικτη άμυνα του οργανισμού τους.

Όχι ότι απόλυτα θα σωνόντουσαν οι φίλοι μου, μα αν υπήρχε έστω και μία πιθανότητα, οι "ειδικοί" την εξαφάνισαν.

Δεν χρειάζεται να πιστεύουμε τυφλά σε όλους και σε όλα όσα μας λένε και διαβάζουμε, μα ούτε και να τα απορρίπτουμε. Να δίνουμε όμως μια ευκαιρία στο σοφό ένστικτο του οργανισμού μας να μας αποκαλύψει αυτό που έχει όρεξη για να φάει, ή έχει ανάγκη για να θεραπευτεί.

Ας δώσουμε μια ευκαιρία στο Θεϊκό ένστικτο να λειτουργήσει μέσα μας, ας αφήσουμε και αυτό να κάνει κάτι για μας, μην θέλουμε να τα κάνουμε όλα μόνοι μας, είναι κρίμα να παίρνουμε όλο το βάρος στους ώμους μας. 

Ακόμα και όταν είμαστε άρρωστοι, όταν σε αυτές τις δύσκολες στιγμές  αισθανόμαστε μόνοι μας, στην πραγματικότητα ποτέ δεν είμαστε μόνοι  μας. 
Ο Πατέρας και η Μητέρα ποτέ δεν λείπουν από το προσκεφάλι τού άρρωστου παιδιού τους. Πόσο μάλλον οι Θεϊκοί μας Γονείς.

Εδώ ταιριάζει να αφηγηθώ ένα πολύ όμορφο και αληθινό στιχάκι πού διάβασα σε μια σελίδα.

Έλεγε πως όταν περνάμε μια δύσκολη δοκιμασία στην ζωή μας, έχουμε την τάση να πιστεύουμε ότι ο Θεός μας εγκατέλειψε. Η αλήθεια είναι πως όταν ο Μαθητής δίνει εξετάσεις, ο Δάσκαλος τον παρακολουθεί και είναι πάντα δίπλα του· μα παραμένει σιωπηλός.

Σαν αρχή, αρκεί το να είμαστε αντιληπτικοί και παρατηρητικοί προς την φύση και τον εαυτό μας, και η αλήθεια σιγά – σιγά θα μας αποκαλύπτεται.

Είναι ανάγκη να σταθούμε στα πόδια μας, και αυτό δεν ακυρώνει σε καμία περίπτωση την πολύτιμη βοήθεια των Διατροφολόγων, και των Γιατρών, όπου για παράδειγμα σε περιπτώσεις αρρώστιας χρειάζεται επειγόντως συγκεκριμένη δίαιτα και θεραπεία.

Το εγκληματικό δεν είναι που από ένστικτο σκοτώνουμε για να ζήσουμε. Το εγκληματικό είναι όταν συμμαχούμε με τα ελαττώματα και σκοτώνουμε το Θεϊκό ένστικτο που έχουμε μέσα μας.

Με την κατάχρηση που κάνουν τα εγώ, τα ελαττώματα, είναι που δημιουργούν σχεδόν όλες τις αρρώστιες. Η κακή διατροφή οφείλεται ή στο ότι κάποιος δεν έχει χρήματα για να αγοράσει επαρκή και φρέσκα τρόφιμα, ή στα εγώ λαιμαργίας που έχει κάποιος μέσα του.

Για να απολαύσουμε ένα νόστιμο καλομαγειρεμένο φαγητό, δεν χρειάζεται να φάμε ποσότητες σαν τον ιπποπόταμο. Ή το να τρώμε κάθε μέρα κρέας, αυτό πλέον δεν αποτελεί ανάγκη του οργανισμού μας, μα βίτσιο του εγώ.
Η κατανάλωση κρέατος μια φορά την εβδομάδα, και σε μικρές ποσότητες, είναι αρκετή για ένα υγιές άτομο.

Και κάτι ακόμα που θα βοηθήσει αν το γνωρίζουμε, μιας και κανείς διατροφολόγος δεν θα μας το πει, εξαιτίας του ότι δεν είναι εσωτεριστές, και γι' αυτό το λόγο δεν γνωρίζουν για τις εσωτερικές ενέργειες των τροφών που λαμβάνουν οι άνθρωποι, ούτε για τις βλάβες που προκαλούν κάποιες τροφές στο εσωτερικό μέρος. 

Αναφέρουν κάποιοι διατροφολόγοι πως μπορούμε να αναπληρώσουμε την πρωτεΐνη του κρέατος, τρώγοντας τροφές που δεν είναι από κρέας, αλλά αυτή η άποψη είναι ελλιπής, γιατί εμπεριέχει μόνο το εξωτερικό της μέρος, λείπει το εσωτερικό. 

Με τις τροφές που τρώμε, δεν τροφοδοτούμε με ενέργεια μόνο το φυσικό μας σώμα, μα και το αιθερικό μας σώμα, ή αλλιώς ενεργειακό σώμα, την γνωστή σε όλους μας Αύρα, και μέχρι και την ίδια την ψυχή μας.

Ας δούμε την ολοκληρωμένη άποψη ενός πραγματικού γνώστη της διατροφής, του εσωτεριστή Δασκάλου Σαμαέλ Αούν Βεόρ, που μας συμβουλεύει λέγοντας τα εξής: 

"Όταν τρώμε δημητριακά, λαχανικά, και φυτά, τότε λαμβάνουμε στο ΣΩΜΑ και στην ΨΥΧΗ μας την ενέργεια από το στοιχείο της ΓΗΣ.
Όταν τρώμε ψάρια και όστρακα, λαμβάνουμε την ενέργεια από το στοιχείο του ΝΕΡΟΥ.
Όταν τρώμε πουλερικά ή στύβουμε το σταφύλι και πίνουμε τον οίνο την ίδια μέρα χωρίς να έχει προηγηθεί ζύμωση, (χωρίς προζύμι κανενός είδους), λαμβάνουμε την ενέργεια από το στοιχείο του ΑΕΡΑ.
Και όταν τρώμε κρέας, λαμβάνουμε την ενέργεια από το στοιχείο της ΦΩΤΙΑΣ, που δεν εμπεριέχεται σε καμιά άλλη τροφή". Περισσότερα στο ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ.

Η Θεϊκή μας Μητέρα έχει την δύναμη και την εξουσία να διαλύσει τα εγώ λαιμαργίας, (και κάθε άλλο εγώ) όπως και τα ελαττώματα που θέλουν να επεμβαίνουν και να ελέγχουν το ένστικτο κέντρο. Αρκεί μόνο να της το ζητήσουμε.

Η μεγάλη θυσία που κάνουμε με το να της ζητάμε να διαλύσει τα ελαττώματά μας, έχει και την μεγάλη ανταμοιβή της, που είναι να μας μεταφέρει συνειδητά στον Αστρικό Κόσμο πρόσωπο με πρόσωπο μπροστά στους πολύ Αξιοσέβαστους παγκόσμιους θεραπευτές Γιατρούς, όπως τον Παράκελσο, τον Γαληνό, τον Ιπποκράτη, τον Ραφαήλ κλπ, ή στο Δικαστήριο της Θεϊκής Δικαιοσύνης.

Αυτοί ανάλογα με της αξίες που αποκτούμε από τον Θάνατο των ελαττωμάτων και τον συνειδητό Αστρικό Διαχωρισμό, ή θα μας θεραπεύσουν ολοκληρωτικά, ή θα παγώσουν την αρρώστια χωρίς να εξελίσσεται, ή θα έχουμε την αρρώστια μα χωρίς να μας δημιουργεί προβλήματα στην ζωή μας.

Έτσι το καλύτερο στην ζωή είναι η ισορροπία χωρίς συγκρούσεις εξωτερικές ή εσωτερικές, και αυτή έρχεται πεθαίνοντας ψυχολογικά μέσα μας, και παρατηρώντας, νιώθοντας, ζώντας, αγαπώντας, και δίνοντας ευκαιρίες να εκδηλωθεί αυτή η Θεϊκή, άγρια, ένστικτη, και σοφή λειτουργία του οργανισμού μας.

Και τότε το ένστικτο κέντρο του οργανισμού μας, που είναι η ίδια η Θεϊκή Μητέρα Φύση, θα μας οδηγήσει, και θα αρχίσει να μας αποκαλύπτει την σωστή διατροφή και θεραπεία, που τόσο ανάγκη έχουμε στις μέρες μας, για να προσφέρουμε στο σώμα μας.