ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ

Όσο περισσότερη είναι η γοητεία από κάτι, άλλη τόση θα είναι και η απογοήτευση από αυτό. Όσο μεγαλύτερη είναι η ευχαρίστηση από κάτι, άλλος τόσος θα είναι και ο πόνος από αυτό.
Η ευχαρίστηση ανήκει στο εγώ. Η απόλαυση ανήκει στον Θεό.
   
Απόλαυση είναι, να ζούμε ένα γεγονός εδώ και τώρα, χωρίς το εγώ - ελάττωμα. Ευχαρίστηση είναι, να φανταζόμαστε το γεγονός που απολαύσαμε και μέσα από το εγώ - ελάττωμα, να επιθυμούμε να το ξαναζήσουμε.
                                                ☆☆☆
Όταν μέσω του εγώ κάνουμε τα λάθη μας, θέλουμε και μπορούμε. Τώρα που μας φανερώθηκε ο τρόπος και μας δίνεται η ευκαιρία να τα διαλύσουμε γιατί αδιαφορούμε; Διέλυσε τα λάθη σου τώρα που μπορείς και είσαι υγιής, γιατί αύριο ίσως να είσαι άρρωστος, να θέλεις, αλλά να μην μπορείς.

Νομίζει τον εαυτό του μεγάλο και τρανό, και ότι έπιασε από τα γένια τον Θεό. Μα όταν αυτός τον ταπεινώσει την αλήθεια τότε θα βιώσει.
                                                ☆☆☆ 
Δουλεύουμε για να ταΐζουμε το σώμα μας, το σώμα μας δουλεύει για να παράγει την σεξουαλική ενέργεια, δουλεύουμε με την σεξουαλική ενέργεια για να ταΐζουμε το πνεύμα, και το πνεύμα δουλεύει για να μας ταΐζει με φως.

                                             ☆☆☆                                         
Δουλεύουμε κουραζόμαστε και σταματάμε. Άκου την καρδιά σου. Ξέρεις γιατί δεν κουράζεται ποτέ; Γιατί ο Πατέρας σου με την αγάπη Του, την ΞΥΠΝΑΕΙ από τον ΥΠΝΟ του θανάτου.
                                         
Όταν όλο μας το ενδιαφέρον συγκεντρώνεται στην ψυχολογική δουλειά, τότε ο χρόνος σταματάει. Και είναι λογικό όταν δεν υπάρχει χρόνος να μην υπάρχει και απόσταση. Όταν όμως όλο μας το ενδιαφέρον συγκεντρώνεται στην επιθυμία να πετύχουμε την ψυχολογική δουλειά, τότε ο χρόνος συνεχίζει ανάμεσα σε αυτό που είμαστε, και σε αυτό που επιθυμούμε να φτάσουμε.
  

                                              ☆☆☆
Όταν δεν κάνεις αυτό που θέλεις, τότε είσαι στο δρόμο να κάνεις αυτό που θέλουν οι άλλοι.
Όταν κάνεις αυτό που θέλεις, τότε είσαι στο δρόμο να κάνεις αυτό που θέλει ο εγωισμός σου.
Όταν δεν θέλεις και δεν κάνεις τίποτα από τα παραπάνω,
τότε είσαι στο δρόμο να κάνεις το θέλημα του Θεού σου.                                             ☆☆☆   
Ανεβαίνοντας την σκάλα που οδηγεί στην επιτυχία, σταμάτα για μια στιγμή και κοίτα ψηλότερα το σκαλοπάτι που άλλοι ποιο μπροστά από σένα γλίστρησαν και έπεσαν. Θα σε κάνει προσεκτικό, αποφεύγοντας να κάνεις τα ίδια λάθη.
                                          ☆☆☆
Στην αρχή γεννήθηκε το σώμα που είναι ο ναός. Πρώτα κατοίκησε μέσα του ο Ιερός, και μετά κατοίκησε το εγώ, ο πονηρός.

Ποτέ μην ταυτίζεσαι ή γοητεύεσαι με κάτι, ακόμα και αν αυτό είναι κάτι ιερό. Γιατί πίσω από την ταύτιση και την γοητεία, κρύβεται πάντα κάθε τι διαβολικό.
                                             ☆☆☆                                         
Άσε ελεύθερα την καρδιά και το χέρι σου να γράψουν, εσύ απλά παρατήρησέ τα, και αν όλα πάνε καλά και Σου το επιτρέψει, ίσως δεις πως εκφράζεται ο Θεός σου.
                                            ☆☆☆                                         
Αν θέλουμε να βοηθήσουμε τους άλλους ασχολούμενοι με το τι κάνουν, τότε ξεχνάμε να ασχοληθούμε με τον εαυτό μας. Αν ασχοληθούμε με τον εαυτό μας τότε είναι δυνατό να βοηθήσουμε τους άλλους, όμως δεν θα είμαστε εμείς, αλλά η Αγάπη.

Για να ξεκολλήσεις ψυχολογικά από την ομάδα, την σχολή, την οργάνωση, ή όπου αλλού ανήκεις, είναι αναγκαίο να απομονωθείς μέσα σου, και να μην κάνεις αυτό που κάνουν οι υπόλοιποι. 
Όμως αν τους αγαπάς μην τους γυρνάς την πλάτη. Νιώσε την ανάγκη που έχουν να μάθουν τον τρόπο που εσύ ξεκόλλησες.
                                               ☆☆☆
Ο εσωτερικός μας Πατέρας το μόνο που θέλει και το θέλει πάρα πολύ, είναι να δουλεύουμε μέσα μας πεθαίνοντας ψυχολογικά, να γεννιόμαστε εσωτερικά, και να βοηθάμε τους άλλους που θέλουν να κάνουν το ίδιο. 
Όλα τα άλλα; 
Ας τα αφήσουμε επάνω Του. 
                                              ☆☆☆
Η αποστολή του ανθρώπου πάνω στη γη είναι να θυσιαστεί πεθαίνοντας ψυχολογικά, να γεννηθεί εσωτερικά, και να δώσει τους καρπούς από την θυσία του αυτή στους άλλους.       
                                              ☆☆☆
Η ουσία του θανάτου ενός σπόρου είναι η θυσία του. Η ουσία της θυσίας του σπόρου είναι η αγάπη του. Η ουσία της αγάπης του σπόρου, είναι να δώσει αφιλοκερδώς τους καρπούς του ταΐζοντας αυτούς που πεινάνε
                                              

                                               ☆☆☆
Για να μάθεις να πεθαίνεις ψυχολογικά και να γεννιέσαι εσωτερικά προσπαθείς, αν δεν τα καταφέρεις τότε κάνεις υπερπροσπάθειες, και αν πάλι δεν τα καταφέρεις τα βροντάς κάτω και τα παρατάς. Και τότε εμφανίζεται το μεγαλοπρεπές και παράδοξο γεγονός, ότι αυτό που τόσο πολύ ήθελες, το έχεις χωρίς να το προσπαθήσεις.
Αυτό τι μας δείχνει;
Πως η εγωϊκή δύναμη του ανθρώπου έχει ένα όριο. Μόλις αυτή εξαντληθεί μέσα από την προσπάθεια, το εγώ παραιτείται, και τότε αναλαμβάνει να μας βοηθήσει η συνειδητή δύναμη που ονομάζεται Θεός.
                                             ☆☆☆
Για να κάνουμε ένα ταξίδι, πρέπει πρώτα να βγάλουμε εισιτήριο, έτσι δεν είναι; Για να το αποκτήσουμε όμως, οφείλουμε πιο μπροστά να πληρώσουμε τον εισπράκτορα.

Το ίδιο συμβαίνει και με το αστρικό ταξίδι, πρώτα δίνουμε και μετά λαμβάνουμε.
Και τι έχουμε εμείς να δώσουμε;
Τον εαυτό μας με τα ελαττώματά του. 
                                              ☆☆☆
Όταν έχουμε αποφασίσει αληθινά να πεθάνουμε ψυχολογικά μέσα μας, τότε ο δρόμος άνοιξε, τα εμπόδια γκρεμίστηκαν, η μάχη τέλειωσε. Γιατί ένας πεθαμένος δεν έχει ούτε δρόμο, ούτε εμπόδια, και δεν δίνει καμία μάχη.
                                               ☆☆☆
Όταν προσευχόμαστε ζητώντας κάτι, είναι ουσιαστικό να κατανοούμε ότι στην πραγματικότητα εμείς, θέλουμε να γίνει το δικό μας, και όχι το θέλημα του Θεϊκού μας Πατέρα.

Όταν βιώσουμε αυτό το γεγονός, τότε καρτερικά με πίστη και υπομονή περιμένουμε να υλοποιηθεί η θέληση του Πατέρα μας, χωρίς να κάνουμε δικές μας περιττές δράσεις πάνω σ΄ αυτό που πιστεύουμε και θεωρούμε σωστό.

                                              ☆☆☆
Υπάρχει ανώτερη προσευχή από το να πει κάποιος, Θεϊκή μου Μητέρα, βγάλε έξω από μένα αυτό το ελάττωμά μου και διέλυσέ το;

Όταν στην πορεία της κάθε μέρας δρας με αυτόν τον τρόπο πεθαίνοντας ψυχολογικά, τότε θα δεις όλα σου τα προβλήματα να λύνονται μ' έναν μαγικό τρόπο, που θα σε εκπλήξει.                     
                                              ☆☆☆
Όταν παρατηρείς τον εαυτό σου, σού περνάει από τον νου ότι ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ; Ότι πιθανόν και αυτός που παρατηρεί να είναι ένα εγώ; ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΕΓΩ και Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΕΓΩ, ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΕΓΩ. Όταν δρας με αυτόν τον τρόπο και χωρίς καμιά διέξοδο για να ξεφύγεις, θα δεις την συνείδηση να σου χαμογελάει.

Σου ήρθε η επιθυμία να δουλέψεις ψυχολογικά; Πριν ξεκινήσεις ζήτα. <<Θεϊκή μου Μητέρα διέλυσέ μου την επιθυμία να δουλέψω>>. Την στιγμή που το λες αυτό, έχεις δουλέψει πολύ περισσότερο από ότι φαντάζεσαι. Απλά δώσε λίγο χρόνο στον εαυτό σου για να το καταλάβει.
                                         
Έχεις ένα πρόβλημα και θέλεις να το λύσεις; Συγχώρεσέ με για αυτό που θα σου πω, άλλα ΑΥΤΌΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, ΑΥΤΌΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. Αυτό είναι το εγώ, το ελάττωμα. Ζήτησε την διάλυση αυτού που θέλει να λυθεί το πρόβλημα, και τότε θα δεις πως το πρόβλημα πλέον, δεν αποτελεί κανένα πρόβλημα.
                                       
Ζητάς να διαλυθεί ένα ελάττωμα για να ελευθερωθείς και αυτό δεν διαλύεται; Τότε ζήτα να διαλυθεί αυτός ο ανυπόμονος μέσα σου που στεναχωριέται και απογοητεύεται βλέποντας το ελάττωμα να μην διαλύεται, και θα νιώσεις τι θα πει ελευθερία.

Όπως βλέπεις πρέπει να είσαι ένα βήμα μπροστά από το εγώ για να το διαλύσεις. 
Μην το σκέφτεσαι, ούτε και αυτό είναι αλήθεια. Διέλυσε αυτόν από μέσα σου που χρησιμοποιεί την καρδιά σου επιθυμώντας να είναι ένα βήμα μπροστά από το εγώ, γιατί ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΓΩ. Με αυτόν τον τρόπο όχι μόνο είσαι ένα βήμα μπροστά από το ελάττωμα, αλλά έγινες πρωταθλητής στο άλμα εις μήκος.

Σου άρεσε αυτός ο τρόπος δουλειάς, σου έδωσε αποτέλεσμα και επιθυμείς να το ξανακάνεις; ΟΧΙ!! Μην κάνεις αυτό το λάθος γιατί θα πέσεις στην παγίδα. Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙ ΠΟΤΕ. Διέλυσε αυτόν που επιθυμεί να το ξανακάνει, που είναι το ΕΓΩ, ΕΣΥ Ο ΙΔΙΟΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, και μόνο τότε θα δεις τι μπορεί να κάνει η συνείδηση.

Η συνείδηση απλά βλέπει και ζει το γεγονός την στιγμή που γεννιέται, χωρίς να επιθυμεί. Το ελάττωμα είναι που φαντάζεται και επιθυμεί να ξαναζήσει ένα γεγονός που είδη πέρασε και πέθανε. Με αυτόν τον τρόπο πλαστογραφεί τα γεγονότα και τα βιώματα της συνείδησης.

Η συνείδηση είναι μια ελεύθερη δύναμη στο σύμπαν και δεν είναι ιδιοκτησία μας. Γι' αυτό μην επιθυμείς να την πιάσεις γιατί θα φύγει από σένα. Διέλυσε αυτόν που θέλει να την πιάσει και αυτή θα έρθει από μόνη της σε σένα.

Για να νικήσουμε τον κακό μας εαυτό οφείλουμε να είμαστε σε τέτοιο βαθμό πανούργοι, ώστε να αυτοπαρατηρούμε ακόμα και αυτόν που είναι πανούργος. 
                                            ☆☆☆
Το έγκλημα κρύβεται ακόμα και μέσα στην προσευχή. Φαίνεται απίστευτο μα είναι αληθινό. Το ίδιο το εγώ ζητάει και προσεύχεται τον θάνατο ενός άλλου εγώ. Ας μην χάνουμε το θάρρος μας, γιατί ακόμα και έτσι η Θεϊκή μας Μητέρα διαλύει τα ελαττώματά μας, αρκεί εμείς να της το ζητήσουμε, να το κάνουμε χωρίς να το σκεφτόμαστε.

ΘΕΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ και ΘΕΙΚΗ ΜΗΤΕΡΑ.

Λόγω του ότι αρκετοί Φίλοι δεν έχουν ποτέ τους ακούσει ή γνωρίσει κάτι για τον Θεϊκό Πατέρα, και πολύ περισσότερο για την Θεϊκή Μητέρα, είναι πολύ λογικό να αναρωτιούνται για το ποιοι ΕΙΝΑΙ ή τι ΕΙΝΑΙ.

Θα προσπαθήσω όσο πιο απλά γίνεται να σας τους αφηγηθώ (εξηγήσω), έτσι όπως τους ζω και τους βιώνω.

Ενώ για το σώμα μας γνωρίζουμε πως έχει γεννηθεί από έναν φυσικό Πατέρα και μια φυσική Μητέρα, οι οποίοι έχουν όνομα και μια ταυτότητα, για την καταγωγή της ψυχής μας δεν γνωρίζουμε και πολλά πράγματα.   

Η αλήθεια είναι πως και η ψυχή μας γεννήθηκε από ένα Πατέρα και μία Μητέρα που είναι οι Θεϊκοί μας Γονείς, ατομικοί και ιδιαίτεροι, που επίσης έχουν όνομα και ταυτότητα στους εσωτερικούς κόσμους.

Όσοι άνθρωποι υπάρχουν πάνω στη γη, άλλοι τόσοι Πατέρες και Μητέρες υπάρχουν στον ουρανό.

Εδώ στον φυσικό κόσμο, ένας πατέρας και μια μητέρα μπορούν να έχουν περισσότερα από ένα παιδιά, στους εσωτερικούς κόσμους ο κάθε Θεϊκός Πατέρας και Μητέρα έχουν μόνο ένα παιδί, γι' αυτό και ονομάζονται ατομικοί και ιδιαίτεροι.

Με τις πέντε αισθήσεις των τριών διαστάσεων είναι λογικό να μην μπορούμε να τους δούμε, όμως σε άλλες διαστάσεις, (όπως η διάσταση που βλέπουμε τα όνειρα), στον αστρικό κόσμο όπως ονομάζεται, μπορούν αν έτσι το θέλουν να γίνουν ορατοί και απτοί προς εμάς, και μπορούμε να τους αγγίξουμε, να νιώσουμε την ζέστη τους, να συνομιλήσουμε μαζί τους, να μάθουμε το όνομά τους, σε πια ακτίνα της δημιουργίας ανήκουν, να μας βοηθήσουν σε ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, κλπ.

Αυτό που λέω τώρα δεν είναι μια επινοημένη φαντασία, ούτε και κάποιο αστείο, είναι μια πραγματικότητα. 

Είναι δικαίωμα όλων μας να γνωρίσουμε την καταγωγή της ψυχής μας. Είναι δικαίωμά μας να βρεθούμε πρόσωπο με πρόσωπο και να γνωρίσουμε τους ατομικούς και ιδιαίτερους Θεϊκούς μας Γονείς, φτάνει μόνο να το θέλουμε και να το επιδιώκουμε, ώστε να μεταφερθούμε συνειδητά στην πέμπτη διάσταση ή αστρική διάσταση των ονείρων.

Εκεί μας δίνουν όλες τις αποδείξεις που χρειαζόμαστε γι' αυτούς, σκορπίζοντας έτσι τις όποιες αμφιβολίες μας. 

Όταν ερχόμαστε σε επαφή βιώνοντας συνειδητά το ΕΙΝΑΙ μας που είναι η αλήθεια, γεμίζουμε με θάρρος, δύναμη και πίστη μέσα μας και μπαίνουμε στην μάχη ενάντια στα ελαττώματά μας με άλλον αέρα. 

Ο ναός που κατοικεί εδώ στην γη ένα μικρό κομματάκι του Θεϊκού σπινθήρα του Πατέρα και της Θεϊκής μας Μητέρας, είναι η καρδιά μας. Είναι η ίδια η φλόγα, η ζέστη, και η ζωή που πάλλεται μέσα σε αυτή, αλλά και σε όλο το σώμα με τις πέντε αισθήσεις του.

Όταν στέφουμε την προσοχή μας στην Θεϊκή μας Μητέρα και της ζητάμε να διαλύσει τα εγώ ή ελαττώματα που προηγουμένως έχουμε παρατηρήσει στον ψυχολογικό μας κόσμο, στην πραγματικότητα απευθυνόμαστε μπροστά στην ζωντανή εικόνα της ατομικής μας Θεϊκής Μητέρας, συνδέοντας έτσι άμεσα την επαφή μαζί της.

Όταν με ειλικρίνεια αποκαλύπτουμε μπροστά της τα λάθη, τις πληγές, τους πόνους, τις ατυχίες, τους προβληματισμούς μας κλπ, τότε διαπιστώνουμε με έκπληξη πως Αυτή, αμέσως προστρέχει για να μας δώσει την βοήθειά της.

Δεν υπάρχει ανώτερη προσευχή, από το να πούμε στην διάρκεια της ημέρας όσες περισσότερες φορές μπορούμε: Θεϊκή μου Μητέρα, βγάλε έξω από μένα αυτό το ελάττωμά μου, και διέλυσέ το.

Αυτή η πολύ απλή παράκληση πάνω σε κάθε ένα ξεχωριστό ελάττωμα που εμφανίζεται στον ψυχολογικό μας κόσμο, όχι μόνο μας ελευθερώνει, αλλά εσωκλείει μέσα της την καθημερινή μας τροφή χωρίς πολύ μόχθο, και την προστασία μας από πολλά προβλήματα.

Με σεβασμό προς τις θρησκείες έχω να πω πως για μένα, αυτή είναι ή αληθινή, η πραγματική, η αντικειμενική, η ουσιαστική εξομολόγηση και μετάνοια. Ζωντανά και άμεσα, ο γιος ή η κόρη, με την ιδιαίτερη Θεϊκή τους Μητέρα.

Όπως είναι κάτω έτσι είναι και πάνω. 
Αν εδώ στη Γη η φυσική μας Μητέρα είχε το καθήκον να καθαρίζει το σώμα μας από κάθε βρωμιά όταν λερωνόμασταν, η Θεϊκή μας Μητέρα έχει το καθήκον να καθαρίζει και να ασπρίζει την ψυχή μας, εξαλείφοντας κάθε εγώ - ελάττωμα, με την μόνη διαφορά, πως πρέπει εμείς να το θέλουμε και να της το ζητάμε. 

Αν επίσης εδώ στη Γη, η Μητέρα μας είχε το καθήκον να ταΐζει και να ποτίζει το σώμα μας όταν πεινούσαμε και διψούσαμε, η Θεϊκή μας Μητέρα έχει το καθήκον να τροφοδοτεί με όλα τα ψυχικά εκχυλίσματα την πεινασμένη και διψασμένη ψυχή μας.

Η  Μαρία ή Παναγία, με την παρουσία της στην γη και με τον ρόλο που έπαιξε στο Κοσμικό Δράμα, από την γέννηση ως την σταύρωση του πολυαγαπημένου της Υιού, μας δίδαξε αυτό που όλοι μας έχουμε μέσα μας. Την Θεϊκή μας Μητέρα! Αυτήν που Είναι η πιο Άγια και πιο πάνω από όλους τους Αγίους.

Αν αυτό δεν το δίδαξαν οι θρησκείες, (την Θεϊκή Μητέρα στην ατομική της μορφή), είναι γιατί δεν το γνώριζαν, μιας και αυτό διδασκόταν μυστικά μόνο στους μυημένους.

Με αυτό που λέω τώρα σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως κάποιος δεν πρέπει να προσεύχεται στην χάρη της Παναγίας ή όπου αλλού θέλει, αν έτσι το αισθάνεται. Είμαι πολύ μακριά από το να πω κάτι τέτοιο. Απλώς βοηθάω λέγοντας, πως τώρα που μας φανερώθηκε ο τρόπος, ήρθε και η στιγμή να ψάξουμε και να γνωρίσουμε την ατομική και ιδιαίτερη Θεϊκή μας Μητέρα, και πως αυτό που ζητάμε από τους άλλους Δασκάλους, ότι δικαιωματικά το έχουμε μέσα μας.

Εδώ θα μου επιτρέψετε να πω και κάτι ακόμα.

Ας πούμε πως ένα παιδί έχει ένα πρόβλημα ή μια ανάγκη, και αντί να τρέξει στους γονείς του για να το βοηθήσουν, πηγαίνει στους γείτονες. Οι γονείς του πώς θα αισθανόντουσαν; Έτσι αισθάνονται και οι Θεϊκοί μας γονείς, όταν τους ξεχνάμε.

Ο Θεϊκός μας Πατέρας και Μητέρα, είναι Δάσκαλοι γεμάτοι από σοφία, εξουσία, δύναμη, και αγάπη, και το σημαντικότερο, μας γνωρίζουν μέσα κι έξω τόσο λεπτομερειακά, όσο κανείς άλλος.

Γι' αυτό και ο Ιησούς έλεγε πως, όλοι μου ζητάνε για να τους δώσω, μα κανείς δεν υποπτεύεται πως αυτό που ζητάνε από μένα, το έχουν μέσα τους δικαιωματικά. 

Αναφερόταν στους ατομικούς και Θεϊκούς Γονείς που όλοι οι άνθρωποι έχουν, και που μπορούν να κάνουν όλα τα θαύματα που και ο Χριστός έκανε, αρκεί εμείς να δουλεύουμε τίμια και ειλικρινά με τον εαυτό μας. 

Είναι αδύνατο να περιγραφεί με λόγια η δύναμη, η εξουσία και η σοφία του Θεϊκού μας Πατέρα.
Είναι αδύνατο να περιγραφεί με λόγια η ομορφιά, η χάρη και η αγάπη της Θεϊκής μας Μητέρας. 
Είναι αδύνατο να περιγραφούν τα συναισθήματα όταν η ψυχή μας συνειδητά, έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με τον ατομικό και ιδιαίτερο Θεό μας. 
Εκείνη την στιγμή ΕΙΝΑΙ που κάποιος ζει και βιώνει σε μικρογραφία την παραβολή του άσωτου υιού. 

Νιώθει πως έφυγε μακριά από το σπίτι του και μετά από πάρα πολύ καιρό επέστρεψε πίσω, αφού πρώτα σπατάλησε την πνευματική περιουσία του καταντώντας ζητιάνος με κουρέλια, και χορταίνοντας την πείνα του τρώγοντας την τροφή που ήταν για τους χοίρους. 

Το τραπέζι του Πατέρα και της Μητέρας μας είναι ήδη στρωμένο.
Επάνω σε αυτό βρίσκεται το ψωμί Τους, που θα χορτάσει την ψυχή μας από κάθε πείνα, και το νερό Τους που θα την σβήσει από κάθε δίψα. 

Έφτασε η ώρα να γνωρίσουμε την ταυτότητά μας.
Έφτασε η ώρα να επιστρέψουμε σπίτι μας.

ΕΦΗΒΕΙΑ ΣΕΞ ΚΑΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ. ΤΟΥ ΣΑΜΑΕΛ ΑΟΥΝ ΒΕΟΡ.

                                       

Αυτό το κεφάλαιο με θέμα η ΕΦΗΒΕΙΑ είναι από το βιβλίο του Α.Δ. Σαμαέλ Αούν Βεόρ με τίτλο ΒΑΣΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, και γράφτηκε την δεκαετία του εξήντα.

Η ΕΦΗΒΕΙΑ.
Έφτασε η ώρα να εγκαταλείψουμε οριστικά τη ψεύτικη ντροπή και τις προκαταλήψεις που σχετίζονται με το σεξουαλικό πρόβλημα. Είναι αναγκαίο να καταλάβουμε με τρόπο καθαρό και ακριβή το σεξουαλικό πρόβλημα των εφήβων και των δυο φύλων.

Στα δεκατέσσερα χρόνια παρουσιάζεται στον οργανισμό του εφήβου η σεξουαλική ενέργεια, που ρέει τότε ανεξέλεγκτα από το νευροσυμπαθητικό σύστημα.

Αυτός ο ειδικός τύπος ενέργειας μεταμορφώνει τον οργανισμό του ανθρώπου, μεταλλάζει τη φωνή στο αγόρι, και αρχίζει η ωορρηξία στα κορίτσια.

Ο ανθρώπινος οργανισμός είναι ένα αυθεντικό εργοστάσιο που μετατρέπει τις πρώτες ύλες σε εξευγενισμένες ζωτικές ουσίες.

Οι τροφές που οδηγούμε στο στομάχι περνούν από πολλαπλές μεταβολές και εξευγενισμούς, μέχρι να οριστικοποιηθούν σε αυτή την ουσία ημι-στερεή ημι-υγρή που αναφέρεται από τον Παράκελσο με τον ορισμό του Ens-Seminis (ουσία του σπέρματος).

Αυτό το υγρό γυαλί, εύκαμπτο, ευμεταχείριστο, αυτό το σπέρμα περιέχει αφ' εαυτού, σε μορφή δυναμική, όλους τους σπόρους της ζωής.

Ο Γνωστικισμός αναγνωρίζει στο σπέρμα το ΧΑΟΣ, από όπου αναβλύζει με επιτακτικότητα η ζωή.

Οι παλιοί αλχημιστές του μεσαίωνα όπως ο Paracelsos, Sandivogius, Nikolas Flamel, Raymundo Lulio, κλπ μελέτησαν με βαθύ σεβασμό το σπέρμα ή ΕΡΜΗΣ της κρυφής φιλοσοφίας.

Αυτό είναι το αληθινό ελιξήριο επεξεργασμένο αριστοτεχνικά από την φύση μέσα στις σπερματοδόχους κύστεις. Σε αυτό το ελιξήριο της παλιάς σοφίας, σ' αυτό το σπέρμα, βρίσκονται πραγματικά όλες οι δυνατότητες της ύπαρξης.

Είναι λυπηρό που πολλοί νέοι από έλλειψη αληθινού προσανατολισμού ψυχολογικού, παραδίδονται στη διαστροφή του αυνανισμού, ή παρεκτρέπονται αργά προς τον υποσεξουαλικό δρόμο της ομοφυλοφιλίας.

Στα παιδιά και στους νέους δίδεται διανοητική πληροφόρηση επάνω σε πολλά θέματα, αλλά δυστυχώς
μόλις εμφανιστεί η σεξουαλική ενέργεια με την οποία αρχίζει η εφηβεία, τόσο οι γονείς στην οικογένεια όσο και οι εκπαιδευτικοί του σχολείου, βασισμένη σε ένα ψεύτικο πουριτανισμό και μια ηθική ηλίθια, αποφασίζουν να σωπάσουν εγκληματικά.

Υπάρχουν εγκληματικές σιωπές και υπάρχουν λόγια κακίας.
Το να σωπαίνουμε περί το σεξουαλικό πρόβλημα είναι ένα έγκλημα. 
Το να μιλάμε με λάθος τρόπο για το σεξουαλικό πρόβλημα αποτελεί επίσης ένα έγκλημα.

Αν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί σωπαίνουν, οι σεξουαλικά διεστραμμένοι μιλούν και τα θύματα είναι οι άπειροι έφηβοι.

Αν ο έφηβος δεν μπορεί να συμβουλευτεί τους γονείς ή τους εκπαιδευτικούς, θα συμβουλευτεί τότε τους φίλους του στο σχολείο που πολύ πιθανόν να έχουν τραβήξει τον λαθεμένο τρόπο. Το αποτέλεσμα δεν αργεί πολύ καιρό, και ο νέος έφηβος ακολουθώντας λαθεμένες συμβουλές παραδίδεται στο βίτσιο του αυνανισμού, η θα πάρει τον δρόμο της ομοφυλοφιλίας. 

Το βίτσιο του αυνανισμού καταστρέφει εντελώς την εγκεφαλική δύναμη. Είναι αναγκαίο να γνωρίζουμε ότι υπάρχει μια εσωτερική σχέση ανάμεσα στο σπέρμα και τον εγκέφαλο. Είναι αναγκαίο να εγκεφαλοποιήσουμε το σπέρμα. Είναι αναγκαίο να σπερματοποιήσουμε τον εγκέφαλο.

Ο εγκέφαλος σπερματοποιείται μεταβάλλοντας την σεξουαλική ενέργεια, εξαγνίζοντας την, μετατρέποντάς την σε εγκεφαλική δύναμη.

Η γνωστική επιστήμη μελετά σε βάθος την ενδοκρινολογία, διδάσκει μεθόδους και συστήματα για την μεταβολή των σεξουαλικών ενεργειών.

Οι έφηβοι πρέπει να εξυψώσουν τις σεξουαλικές ενέργειες καλλιεργώντας την αίσθηση της αισθητικής, μαθαίνοντας μουσική, γλυπτική, ζωγραφική, πραγματοποιώντας εκδρομές στα βουνά κ.λπ.

Πόσα πρόσωπα που θα μπορούσαν να ήταν όμορφα μαραίνονται! Πόσοι εγκέφαλοι εκφυλίζονται! Όλα από έλλειψη μιας φωνής προειδοποίησης, μια κατάλληλη στιγμή.

Το βίτσιο του αυνανισμού, τόσο σε νέους όσο και σε νέες, έχει γίνει πιο κοινό και από το πλύσιμο των χεριών.
Τα τρελοκομεία είναι γεμάτα από άντρες και γυναίκες που κατέστρεψαν τον εγκέφαλό τους από το αηδιαστικό βίτσιο του αυνανισμού.
Η κατάληξη αυτών που αυνανίζονται είναι το τρελοκομείο.
Το βίτσιο της ομοφυλοφιλίας έχει σαπίσει τις ρίζες της εφήμερης και διεστραμμένης φυλής.

Μοιάζει απίστευτο το ότι σε χώρας που προσποιούνται τις πολιτισμένες και με κουλτούρα, υπάρχουν ελεύθερα κινηματογράφοι όπου προβάλλονται ταινίες με θέμα ομοφυλοφιλικό.

Μοιάζει απίστευτο το ότι είναι στην Αγγλία συγκεκριμένα, όπου γίνονται προσπάθειες για την νομιμοποίηση γάμων μεταξύ ομοφυλοφίλων. 
Στις μεγάλες μητροπόλεις του κόσμου υπάρχουν τελευταίως οίκοι ανοχής και λέσχες ομοφυλοφίλων. 

Η σκοτεινή αδελφότητα των εχθρών της γυναίκας σήμερα, έχει οργανώσεις διεστραμμένες που τρομάζουν με την έκφυλη υποστήριξη μεταξύ τους.

Πολλούς αναγνώστες μπορεί να τους παραξενέψει υπερβολικά αυτό το «εκφυλισμένη αδελφότητα» αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σε όλους τους καιρούς της ιστορίας, υπήρξαν πάντα διάφορες αδελφότητες του εγκλήματος.

Η νοσηρή συντεχνία των εχθρών της γυναίκας, είναι εκτός κάθε αμφιβολίας μια αδελφότητα του εγκλήματος.

Οι εχθροί της γυναίκας κατέχουν πάντα η σχεδόν πάντα, τις θέσεις κλειδιά μέσα στο γραφειοκρατικό μηχανισμό.

Όταν ένας ομοφυλόφιλος πηγαίνει στη φυλακή, γρήγορα ελευθερώνεται εξαιτίας της επιρροής που διαθέτει στους ανθρώπους με θέσεις κλειδιά, στο συνδικάτο του εγκλήματος.

Αν ένας ομοφυλόφιλος δυστυχήσει, αμέσως παίρνει βοήθεια οικονομική από όλους τους σκοτεινούς τύπους της αδελφότητας του εγκλήματος. 

Τα σκοτεινά μέλη του ομοφυλοφιλισμού αναγνωρίζονται μεταξύ τους από τον τρόπο που ντύνονται. 
Εκπλήσσει το να μάθουμε ότι οι ομοφυλόφιλοι χρησιμοποιούν στολές, αλλά έτσι είναι. 
Η στολή των ομοφυλόφιλων αντιστοιχεί με την μόδα που επικρατεί. Οι ομοφυλόφιλοι λανσάρουν μόδα.

Όταν μια μόδα γίνει κοινή, τότε εκείνοι αρχίζουν άλλη.
Μ' αυτό τον τρόπο η στολή της αδελφότητα του εγκλήματος είναι πάντα ανανεωμένη.

Όλες οι μεγάλες πόλεις του κόσμου σήμερα έχουν εκατομμύρια από ομοφυλόφιλους.

Το βίτσιο της ομοφυλοφιλίας ξεκινά την πορεία της ντροπής κατά την διάρκεια της εφηβείας.
Πολλά σχολεία με έφηβους αγόρια και κορίτσια, είναι αληθινοί οίκοι ανοχής ομοφυλοφιλικού τύπου.

Εκατομμύρια δεσποινίδες στην εφηβεία περπατάνε αποφασιστικά για τον σκοτεινό δρόμο των εχθρών του ανθρώπου.
Εκατομμύρια εφήβων θηλυκού γένους είναι ομοφυλόφιλοι. Η συντεχνία του εγκλήματος ανάμεσα στην ομοφυλοφιλία των γυναικών είναι τόσο δυνατή, όσο η συντεχνία του εγκλήματος στο ανδρικό φύλο.

Είναι επείγον να εγκαταλείψουμε ριζικά και με οριστικό τρόπο την ψεύτικη ντροπή, και να μάθουμε στους έφηβους και των δύο φύλων με ειλικρίνεια, όλα τα σεξουαλικά μυστήρια.
Μόνο έτσι θα μπορέσουν να προχωρήσουν οι νέες γενιές από τον δρόμο της ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ.

ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΕ ΓΟΝΕΙΣ. ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΣ.

Όλα τα βήματα που κάνει για να αναπτυχθεί και να περπατήσει ένα παιδί, και οι βοήθειες που λαμβάνει από τους Γονείς του εδώ στον φυσικό κόσμο, είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που πρέπει να κάνει ένας άνθρωπος που αγαπάει την έρευνα και θέλει να μάθει να περπατάει στον δρόμο της ψυχής του.

Σ'αυτόν τον εσωτερικό δρόμο οφείλει να ξεκινήσει σαν ένα παιδί, για να μάθει να περπατάει και να λαμβάνει όλες τις βοήθειες που απαιτούνται από τους Θεϊκούς Γονείς, ώστε να μπορέσει να τα καταφέρει.

Η σχέση ενός μωρού, που βγήκε από την κοιλιά της Μητέρας του, συνεχίζει να παραμένει πάρα πολύ στενή, και η σχέση αυτή κυρίως συνδέεται με την αγκαλιά και τον θηλασμό.

Η μόνη ικανότητα που έχει ένα νεογέννητο μωρό για να το προσέξει η Μητέρα του, όταν πεινάει, όταν πονάει, ή έχει κάποια άλλη ανάγκη, είναι το κλάμα.

Παρόλο που είναι ανήμπορο για το οτιδήποτε, δεν ανησυχεί και δεν νοιάζεται για τις ανάγκες του, γιατί για όλα αυτά φροντίζουν οι γονείς του.

Μόλις ικανοποιηθούν οι ανάγκες του νυστάζει και θέλει να κοιμηθεί, και είναι η ίδια η Μητέρα του που το βάζει για ύπνο.

                                            

Στην κοιλιά της Μητέρας του ζούσε στο σκοτάδι και ο ύπνος είναι η βασικότερη ιδιότητα του σκοταδιού.

Στο σκοτάδι οι αισθήσεις του ήταν σε αδράνεια. Τώρα, στο φως της ημέρας αρχίζει σιγά - σιγά να μαθαίνει απολαμβάνοντας την λειτουργία τους, μα εύκολα το φως κουράζει τα μάτια του, και πολύ γρήγορα ξαναπέφτει για ύπνο.

Το περιβάλλον που ζει είναι περιτριγυρισμένο από παιχνίδια που του αγόρασαν οι ίδιοι οι γονείς του.

Παίζει μαζί τους αναπτύσσοντας την φαντασία του, και όταν βαρεθεί με ένα παιχνίδι, τότε το αλλάζει με ένα άλλο. 

Όταν αναπτυχθεί και σοβαρέψει, τότε αφήνει τα παιχνίδια του, γιατί απλά δεν το ενδιαφέρουν άλλο.

Ένα παιδί μέχρι να γίνει ενός έτους περίπου, προετοιμάζει το σώμα και τους μύες του στην αρχή μπουσουλώντας, για το μεγάλο γεγονός να σταθεί στα πόδια του.

Ένα παιδί που γίνεται ενός χρόνου περίπου, το φυσιολογικό είναι να στέκεται στα πόδια του και να αρχίζει να περπατάει, εάν δεν το κάνει ή είναι προβληματικό ή τεμπελιάζει.

Στην αρχή οι Γονείς κρατάνε το νεογέννητο στην αγκαλιά τους, όταν αρχίζει να μπουσουλάει του δίνουν θάρρος να 'ρθεί κοντά τους, όταν αρχίζει να μαθαίνει να περπατάει το βοηθάνε πιάνοντας τα δυο του χέρια, μετά το ένα, και μετά το αφήνουν ελεύθερο. 

Ελεύθερο πια να κινηθεί χωρίς βοήθεια, θα πέσει πολλές φορές και κάποιες θα χτυπήσει, αλλά οι Γονείς του είναι εκεί για να το σηκώσουν, να το παρηγορήσουν, και να το φροντίσουν.

Με αυτόν τον τρόπο το μικρό παιδί αναπτύσσει αυτό που ονομάζουμε Πίστη.

Για να περπατήσει ένα παιδί δεν προβληματίζεται, δεν το σκέφτεται, αλλά σιγά - σιγά με την πρακτική εξάσκηση, στην αρχή μπουσουλώντας, το κάνει· απλά σηκώνεται και περπατάει.

Το να γλιστρήσει και να πέσει ένα παιδί είναι κάτι το φυσιολογικό γιατί μαθαίνει, το μη φυσιολογικό θα ήταν όταν πέσει αντί να σηκωθεί και να συνεχίσει, να παραμείνει πεσμένο κάτω.

Ένα παιδί που έμαθε να περπατάει είναι τόση η χαρά του, που έχει την τάση να απομακρύνεται από τους Γονείς του χωρίς να αισθάνεται ότι μπορεί να χαθεί, ή τους κινδύνους που το απειλούν.

Όταν νιώσει μόνο του ψάχνει την Μητέρα του, όταν φοβηθεί τρέχει στην αγκαλιά της, και αυτή στοργικά του λέει: βλέπεις γιατί δεν πρέπει να απομακρύνεσαι από κοντά μου;

                      

                     
                                                                       

Οι Γονείς ποτέ δεν αφήνουν το μικρό παιδί από τα μάτια τους, και αυτό απολαμβάνει την πλήρη προστασία που του δίνουν. 

Η Μητέρα του είναι υπεύθυνη, και εάν και αυτή έτσι το πιστεύει, να μάθει στο παιδί της να προσεύχεται, και να επικοινωνεί με το Θεϊκό του μέρος που έχει μέσα στην καρδιά του. 

Επίσης η Μητέρα του είναι υπεύθυνη να πλένει και να καθαρίζει το παιδί της, από οποιαδήποτε βρωμιά όταν αυτό λερώνεται, μέχρι σιγά - σιγά να μάθει μόνο του να εξυπηρετεί τις ανάγκες του.

 Η Μητέρα του είναι επίσης υπεύθυνη, να ταΐζει και να ποτίζει με όλα τα θρεπτικά στοιχεία το σώμα αλλά και την ψυχή του μικρού παιδιού της.

Στα δυο του χρόνια περίπου αρχίζει να μιλάει και οι πρώτες λέξεις που μαθαίνει να λέει είναι Μαμά και Μπαμπά. 

Το να μάθει να μιλάει, είναι σημάδι ότι αρχίζει σιγά - σιγά να βιώνει το νόημα των λέξεων, και τότε μέσα από τον λόγο και το βίωμα της ομιλίας, αρχίζει να δίνει στους άλλους μιλώντας.

Ένα μέρος του βιώματος αυτού είναι να κάνει πολύ βαθιές ερωτήσεις που εδώ στο φυσικό κόσμο δεν έχουν απάντηση με αποτέλεσμα πολλές φορές να φέρνει σε δύσκολη θέση του Γονείς του, αφήνοντάς τους άναυδους, αμήχανους.

Στην πραγματικότητα τι συμβαίνει μέσα σε ένα παιδί, που αρχίζει να κάνει ερωτήσεις οι οποίες δεν έχουν απάντηση;

Συμβαίνει ότι το παιδί αυτό διαλογίζεται.
Αυτό οι φυσικοί Γονείς του δεν το γνωρίζουν, γι'αυτό και μένουν αμήχανοι.

Αυτός είναι ο πραγματικός διαλογισμός, η αρχή του αληθινού διαλογισμού, όπου ο συνειδητός, τρυφερός, και κενός νους του παιδιού, έχει την ικανότητα και χάρη να αφήνει άναυδο, αμήχανο, άφωνο, τον νου των μεγάλων.

                      

Είναι λάθος οι Γονείς για να αποφύγουν την ερώτηση ή για να μην φανούν ότι δεν ξέρουν, να γεμίζουν των νου τον μικρών παιδιών με πληροφορίες που ούτε καν οι ίδιοι δεν γνωρίζουν, καταστρέφοντας με αυτόν τον τρόπο τον τρυφερό και αγνό τους νου.

Το καλύτερο είναι τόσο οι γονείς όσο και οι εκπαιδευτικοί, να δίνουν στα παιδιά τα εργαλεία, (που οφείλουν να τα μάθουν και να τα αποκτήσουν πρώτα οι ίδιοι), ώστε μόνα τους να ανακαλύπτουν τις αλήθειες στα βαθιά αναπάντητα ερωτήματα που τους γεννιούνται.

Εάν η Μητέρα είναι η εκδήλωση της δημιουργικής φαντασίας, της αγάπης, της τρυφερότητας, και της συγχώρεσης, ο Πατέρας είναι η εκδήλωση της λογικής, της δύναμης, της αυστηρότητας, συνοδευόμενη με τάξη και δικαιοσύνη.
 

                

Καθώς μεγαλώνει το παιδί αρχίζει να κάνει αταξίες, ο Πατέρας με το παράδειγμά του και με την δύναμη της λογικής, το συμβουλεύει.

Όταν η ίδια αταξία γίνεται ξανά, ο Πατέρας το συμβουλεύει με αυστηρότητα.
Εάν συνεχίσει η αταξία να γίνεται ξανά και ξανά, τότε ο Πατέρας το τιμωρεί, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν το αγαπάει, και με αυτόν τον τρόπο το παιδί μαθαίνει αυτό που ονομάζεται τάξη συνοδευόμενη όμως από δικαιοσύνη. 

Τιμωρία δεν σημαίνει δέρνω.

Το τιμωρημένο παιδάκι τρέχει στην αγκαλιά της Μητέρας του, και αυτή με την χάρη της αγάπης, της τρυφερότητας, και της συγχώρεσης, συμπληρώνει τον Πατέρα, δίνοντας στο παιδί της έτσι να καταλάβει το λάθος του.

Κάθε τι καλό ή κάθε επιτυχία του παιδιού, ανάλογα με την πράξη, επιβραβεύεται και ανταμείβεται, με ένα καλό λόγο, με μια αγκαλιά, με ένα φιλί, ή με ένα δώρο.

Ένα τέτοιο παιδί γεμίζει με πίστη, σιγουριά, και αποφασιστικότητα μέσα του, και όταν βγει στην ζωή για να την κατακτήσει, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά μέσα του, το κάνει χωρίς φόβο, και έτσι μόνο επιτυχίες μπορεί να έχει.

                

Είναι ουσιαστικό, και βοηθάει πολύ να δούμε τους εαυτούς μας σε σχέσει με τον εσωτερικό δρόμο, ότι είμαστε σαν τα μικρά παιδιά που μαθαίνουν να βαδίζουν, και ότι οφείλουμε να κάνουμε όλα τα παραπάνω βήματα, για να προχωρήσουμε. 
  
Να νιώσουμε την παιδική ηλικία μας, και την σχέση μας με τους Θεϊκούς μας Γονείς, γιατί όταν μαθαίνουμε από αυτή τη σχέση στην πραγματικότητα έχουμε μάθει να σχετιζόμαστε με τα παιδιά μας, και τότε μπορούμε να τα βοηθήσουμε ουσιαστικά. 

Πάνω σε αυτό το θέμα μπορούμε να πούμε πάρα πολλά, μα νομίζω πως αυτά είναι αρκετά για να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε την σχέση γονιών - παιδιού και παιδιού - γονιών τόσο στην εξωτερική ζωή μας, όσο και εσωτερικά μέσα στην ψυχή μας. 

                                                                                     

ΠΕΡΙ ΨΑΡΟΝΤΟΥΦΕΚΟΥ ΚΑΙ ΨΑΡΕΜΑΤΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ

Αυτό το κείμενο θέλω να το μοιραστώ μαζί με όλους τους Φίλους του ψαροντούφεκου, και τους Φίλους που ψαρεύουν από την ακτή. Σε αυτούς το αφιερώνω.

Για να να απολαύσουμε πραγματικά το ψάρεμα στην θάλασσα, με τον πανέμορφο βυθό της, την εκστασιακή ανατολή της, και το μαγικό ηλιοβασίλεμά της πρέπει πρώτα να μάθουμε να χαλαρώνουμε, να είμαστε συγκεντρωμένοι, πολύ παρατηρητικοί με τον εαυτό μας και το περιβάλλον, και να πεθαίνουμε ψυχολογικά μέσα μας.

                   

Αυτοπαρατηρούμε τον εαυτό μας σημαίνει κάποιος να βλέπει αυτό που ψυχολογικά γίνεται μέσα του, με σκοπό να μάθει όλες τις αρνητικές ενέργειες ή δράσεις που κάνει το εγώ, ο εαυτός μου.

Όταν αγαπάμε αυτό που κάνουμε τότε έχουμε μεγάλη υπομονή, και κατακτούμε τα βάθη που ψαρεύουμε μέτρο - μέτρο χωρίς να βιαζόμαστε, και χωρίς να βάζουμε σε κίνδυνο τη ζωή μας.

Αν το σώμα μας είχε φτιαχτεί για να βουτάει σε βάθη 40+ ή 50+, τότε ο Θεός δεν θα μας είχε εγκαταστήσει στο σώμα πνεύμονες αλλά βράγχια.

                          

Κάθε φορά προτού ξεκινήσουμε το ψάρεμά μας, βλέπω πως έχουμε την τάση να φανταζόμαστε τα ψάρια που θέλουμε να πιάσουμε, και με αυτήν την ψεύτικη σκέψη και ιδέα γοητευόμαστε, και όταν δεν πιάσουμε ούτε λέπι από αυτό που φανταστήκαμε, τότε περνάμε στο άλλο άκρο και απογοητευόμαστε.

Για κάποιους αυτό είναι φυσιολογικό. Για μένα αυτό είναι το να ζει κάποιος στο ψέμα.

Όταν μέσα στο νερό μα και έξω από αυτό ψαρεύοντας ζούμε την στιγμή, το τώρα, αυτό που τώρα βλέπουν τα μάτια μας, χωρίς φαντασίες χωρίς ψέματα, τότε είμαστε συγκεντρωμένοι σε αυτό που κάνουμε, και είναι αδύνατο να απογοητευτούμε.

Η απογοήτευση έρχεται γιατί δεν έγινε αυτό που θέλαμε να γίνει μέσα στην φαντασία μας.

                 

Όταν ξεκινάμε για ψάρεμα μέσα στη θάλασσα ή έξω από αυτήν, ποτέ να μην ακολουθούμε τις φαντασίες, τα σχέδια, ή τα λόγια που μας λέει ο νους μας, γιατί όλα αυτά πηγάζουν από τα εγώ, και είναι όλα ψεύτικα.

Να είσαι ανοιχτός στο περιβάλλον, ανοιχτός στο καινούριο, και να ακολουθείς το ένστικτό σου, αυτό ποτέ δεν μιλάει, ποτέ δεν φλυαρεί, αλλά λειτουργεί διαισθητικά και γνωρίζει ενστικτωδώς την αλήθεια, γιατί αυτό πηγάζει κατευθείαν από την καρδιά σου, από το βαθύ εσωτερικό σου Είναι, τον Πατέρα και Θεό σου.

Αφιερώσαμε τρεις ή πέντε βουτιές σε ένα ψάρι, και σε κάθε βουτιά βλέπουμε το ψάρι να μετακινείται και να κρύβεται έξυπνα μέσα στο θαλάμι του, ή να μην πλησιάζει στα καρτέρια που κάνουμε.
Τι έχει να μας πει αυτό το γεγονός; Έχει να μας πει πως το ψάρι από την μια θέλει να ζήσει περισσότερο από ότι εμείς θέλουμε να το σκοτώσουμε, και από την άλλη ότι το ένστικτό του είναι πιο δραστήριο και κινείται πιο δραστήρια από το δικό μας.


Είναι λάθος να τα βάζουμε με ένα ψάρι και να χάνουμε όλη την ενέργειά μας επιμένοντας ξανά και ξανά.
Σε ένα άλλο ψάρεμα θα έχουμε την ευκαιρία μας.

Αν φανούμε γενναιόδωροι με ένα τέτοιο ψάρι, ή με ένα ψάρι που είναι στριμωγμένο, τρομοκρατημένο, με τον φόβο ζωγραφισμένο στα μάτια του, η ίδια η θάλασσα που είναι η Θεϊκή Μητέρα φύση, θα μας τα ανταποδώσει διπλά και τριπλά.

                 

Ήταν πολύ δύσκολο, ακατόρθωτο θα έλεγα να φερθώ σε ένα ψάρι με γενναιοδωρία και να του χαρίσω την ζωή, όταν μέσα στο νερό ή έξω από αυτό, αντί να απολαμβάνω την θάλασσα και το ψάρεμα η απληστία μου έκανε μαθηματικούς υπολογισμούς, πχ 3 κιλά χ 30 = 90 και ο νοών νοείτω.

Αυτό δεν είναι ψάρεμα που κάνει κάποιος αλλά μαθηματικά, εξασκώντας την προπαίδεια καθώς ψαρεύει.

Παρατήρησα πως όταν έκανα μαθηματικούς υπολογισμούς μέσα στο νερό, μου ήταν αδύνατο επίσης να αποφύγω να βουτάω κάθε φορά σε μεγαλύτερα βάθη για να πιάσω ψάρια.

Η απληστία, η φιλαργυρία, και η περηφάνια, δεν υπολογίζουν τίποτα, ούτε το σώμα που κουράστηκε και δεν δίνει άλλο, ούτε ότι ρισκάρει επικίνδυνα βουτώντας σε βάθη χωρίς να τα έχει με υπομονή κατακτήσει, μα ούτε και να μην χτυπάει ή να πιάνει ψάρια, που δεν είναι στο επιτρεπτό μέγεθος και βάρος.
Ότι κινείται εκτελείται. Ή εάν δεν πάρω ΕΓΩ το μικρό ψαράκι ή το χταποδάκι θα το πάρουν κάποιοι άλλοι. Αυτά είναι τα παράλογα λόγια που χρησιμοποιούν τα παραπάνω εγώ.

                         

Και όπως βλέπουμε να συμβαίνει (θέλω να πιστεύω πως όχι συχνά), αυτοί οι αριθμητικοί υπολογισμοί της απληστίας και της φιλαργυρίας μέσα στο νερό δεν έχουν τέλος.

Σε βαριές αρρωστημένες καταστάσεις οδηγούν κάποιον στη χρήση μπουκάλας, στο να βουτάει νύχτα σκοτώνοντας τα ψάρια στον ύπνο τους, χωρίς καν να τους δίνει μία ευκαιρία για να αμυνθούν, μέχρι και ακόμα το να κλέβει τα ψάρια από τα δίχτυα των ανθρώπων που με αυτά ζούνε με κόπο τις οικογένειές τους.

                 

Από αυτά τα ελαττώματα έχω δει φιλίες να σχίζονται στα δύο, γιατί ενώ δυο φίλοι ανακάλυψαν μαζί ένα μέρος με ψάρια, την άλλη μέρα και χωρίς ούτε ένα τηλεφώνημα ο ένας από τους δύο πηγαίνει κρυφά, για να πάρει όλα τα ψάρια μόνος του.

Αυτές είναι οι άκρως αρνητικές συνέπειες τον παραπάνω ελαττωμάτων.

Τώρα υπάρχει ένας τρόπος με εντελώς θετικά αποτελέσματα, για να απαλλαγούμε αν θέλουμε μια και καλή, από οποιοδήποτε ελάττωμα μέσα ή έξω από το νερό.

Όπως στο φυσικό κόσμο έχουμε έναν Πατέρα και μια Μητέρα που δημιούργησαν το φυσικό μας σώμα, έτσι και στον εσωτερικό κόσμο του Πνεύματος, επίσης έχουμε ένα Πατέρα και μια Μητέρα που δημιούργησαν την ψυχή μας.

Όταν έχουμε δει μέσα μας ένα οποιοδήποτε εγώ - ελάττωμα, τότε με δύναμη, με πίστη, ζητάμε από την προσωπική Θεϊκή μας Μητέρα που κατοικεί στην καρδιά μας, να το διαλύσει με τον εξής τρόπο:
"Θεϊκή μου Μητέρα βγάλε μου έξω αυτό το ελάττωμά μου και διέλυσέ το."
Αυτή έτσι θα το κάνει γιατί αυτή είναι η αποστολή της.
Να μας ελευθερώσει.

Όσες φορές και αν εμφανίζεται μέσα μας ένα ελάττωμα άλλες τόσες ζητάμε την διάλυσή του, με υπομονή, με πίστη, μέχρι να έρθει η Θεϊκή μας Μητέρα και να το διαλύσει. Και Αυτή πάντα έρχεται, πάντα έρχεται για να μας υπερασπιστεί.

                         

Η θάλασσα μας ταΐζει, είναι το τραπέζι που σε αυτό βρίσκουμε, κόβουμε, και τρώμε το ψωμί μας, είναι αδιανόητο πάνω σε αυτό το τραπέζι να πετάμε τα σκουπίδια μας, έχουμε χρέος να την κρατάμε καθαρή.

Ο ευαισθητοποιημένος ψαροκυνηγός ή ο ψαράς της ακτής που πραγματικά νιώθει και αγαπάει την θάλασσα, θα αφιερώσει μια δυο βουτιές ή λίγο από τον χρόνο του, μαζεύοντας κάποια από τα επικίνδυνα σκουπίδια που είδε στον βυθό ή έξω από αυτόν, όπως πεταμένες μπαταρίες, μολύβια ψαρέματος, πλαστικές σακούλες και μπουκάλια, κουτιά δολωμάτων, κλπ, κλπ, κλπ.

                 

Επίσης καλός ψαροκυνηγός δεν είναι αυτός που έμαθε μόνο τον τρόπο να σκοτώνει ψάρια σε μεγάλα βάθη, αλλά και αυτός που έμαθε και τον τρόπο να δίνει ζωή, τρέφοντας τα μικρά ψαράκια που ζούνε σε πολύ μικρά βάθη.

Μια βουτιά είναι αρκετή για να σπάσουμε πέντε δέκα αχινούς ή μια τούφα μύδια, ή να σκαλίσουμε τον βυθό και να ταΐσουμε, τα μικρά ψαράκια που τρέχουν αθώα από πίσω μας, νομίζοντας ότι είμαστε ο μπαμπάς τους.

                 

Και τέλος ολοκληρωμένος ψαροντουφεκάς ή ψαράς της ακτής για μένα, είναι αυτός που βρήκε έξυπνα τις ισορροπίες ανάμεσα στο ψάρεμα και την οικογένειά του, που δεν αδιαφορεί γι' αυτούς, που δεν τους θυσιάζει πάντα αυτούς ή τον ελεύθερο χρόνο του για το ψάρεμα, μα έχει την δύναμη να θυσιάζει και το ψάρεμα, για την αγάπη της οικογένειάς του.

Αρχίζοντας να πεθαίνουμε ψυχολογικά μέσα μας στις φαντασίες και στα ελαττώματα, τότε αρχίζουμε να ζούμε και να νιώθουμε στην καρδιά μας την πραγματική χαρά και ομορφιά της θάλασσας, και με αυτόν τον τρόπο γινόμαστε ευαίσθητοι προς αυτήν και την ζωή που έχει μέσα της.